Irmak Çağlayan
@irmakcglyn
çok da ciddiye almamak lazım ya
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kapısı Kapalı - Adamlar
Bu aralar çok dinlediğim bir şarkı çünkü ilk duyduğumda saçma gelen ama düşününce derin olan şeyler var burada
"Yaratmak için kendimi yaralardım eskiden. Yarım yarım harcardım kendimi hiç bitmem sanarken. Bu çöplüğü düzene koymak için içimi döktüm her yere. Sonra istemedim içim yem olsun bi hergeleye ya da bi kertenkeleye."
"Sen bi salondasın. Sanıyosun ki okyanustasın. Ama işte salondasın."
"Ne gördüğüm gördüğün gibidir. Aslında ve de ne duyduğum. Şu an senin olduğun duymakta."
Kinyas ve Kayra
Her Hakan Günday okuduğumda aklıma gelmen ve bunu sana söyleyemiyor olmak çok can sıkıcı. Dünyaya aynı bakıyormuşsunuz gibi. Cümleler aynı ses tonuyla çıkıyor gibi. Mesela "Senin anıların en derin nefeslerimi aldırıyor ama senin gelişinle nefes alamıyorum" demiştin. Ya da "Çok özledim aslında ama ne kadar gelsen o kadar hayır derim, öyle bir hikaye". Cümleler çok ağır bir o kadar da güzel. Tıpkı Kinyas ve Kayra'nın ilk bölümündeki gibi. Henüz kitabı bitirmedim ama 50-60 sayfasını okumam bile yetti senin ruhunu görmem için. Her neyse...
Dinlediğinde yarım saat duvara baktırıcak türdenŞarkı
“Seni sevmek intihar da
Sevmemek ihtimal bile değil
Aşk elbisesi en güzel
Sende duruyor ama ne acı
Terzin ben değilim”
Hiçbir şiirini beğenmemek elde değil fakat bazıları benim için daha bir özel
"Aşk" ile başlayacağım çünkü kendisi oldukça fazla dinlediğim grubun bir şarkısında geçiyor. (Açık Seçik Aşk Bandosu- Irıspıya Bile Gittim)
"Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
..."
"Uçurumda Açan" kitapta bu şiirin olduğu sayfanın sağ üst köşesinde bir portre çizimi var tahminimce Cemal Süreya kendisini çizmiş. 5-10 çizgiden oluşmasına rağmen sanki o olmasaymış bir şeyler tamamlanmayacakmış gibi geliyor. Bu yüzden sayfa düzenini çok seviyorum. Neyse şiire geçelim
"Aşktın sen kokundan bildim seni
Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu
Taşıttan indin sonra da karşıya geçtin
Elinde bir tuhaf çanda saçında soku
...
Birbirimizi kucaklarken neye yarar
kucaklamıyorsak eski yeni sevgilileri
Diyorum çoğunca evli kadınlar
Bu yüzden ölü yıkayıcısıdırlar
...
Belki de biraz geç rastladım sana
