...Dünyada yapayalnız kalmıştım.Yüzümdeki o sert,asabi ciddiyet de belki yalnızca bir perdeydi;içimde taşıdığım bambaşka yüzü gizlemek için taktığım bir maske.
Kimsenin gerçek yüzünü göremiyorduk gün ışığında.
Günah insanları çekiyordu;bütün cezalara,tehditlere rağmen işliyorlardı günahlarını.
Tanrı'dan değil diğer insanlardan korkuyorlardı.
Hazreti İsa, "İlk taşı hiç günah işlememiş atsın." derken belki de insanlık tarihinin en dürüst cümlesini söylemişti. Taşı atacak kimse yok gibi geliyordu bana.