İrem
@iruska
43 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Simyacı romanı, modern çağda bir klasik haline gelmiş bir eser. Roman, bir adamın kendi içsel dönüşümüne doğru yolculuğunu anlatırken, hayatta gerçekleştirilmesi gereken kişisel hedefleri ve hayalleri keşfetme temasını işliyor. Hikaye, Endülüs'te yaşayan çoban Santiago'nun tekdüze hayatından kaçarak hazineye ulaşmak için yaptığı yolculuğu ve bu yolculuk sırasında edindiği bilgeliği anlatıyor. Yazarın dil kullanımı sade, akıcı ve etkileyiciydi. Eserde çok etkileyici ve düşündürücü cümleyle karşılaştım. Artık tavsiye edilmeye ihtiyaç duyulmayan bir eser ama yine de ben insanın cesaretini, umudunu ve kendi içindeki gücünü keşfetme arayışına odaklanan bu eseri tavsiye ederim.
Kitabı elime alır almaz bitirdim, bu kadar sürükleyici olmasına rağmen çok sevdiğimi söyleyemem. Serinin son kitabında karakterlerin geleceğine dair bir nebze olsun bilgi sahibi olmuştuk ama gelecek hayatlarını bu şekilde görmek beni mutlu etmedi. Hikayenin en büyük çatışması baba ve oğul arasındaki sorundu. Bu durum hikayenin örgüsü için gerekliydi ama ben çok sevdiğim bu karakterlerin daha mutlu bir gelecekte yaşadıklarını düşünmeye devam etmek isterdim. Bu yüzden hikayeye çok fazla ısınamadım. Harry Potter evrenini özleyenler için tercih edilebilir ama benim için o evrene zarar veren yanları olan bir eserdi.
Eser Yakup Kadri'nin milli mücadele dönemi anılarını, Türk milletinin milli kimliğini ve mücadele ruhunu anlatıyor. Tarihi anılar üzerinden okumayı çok seviyorum ama kitapta bunun da ötesinde çok samimi bir anlatım ve Kurtuluş Savaşı ruhu var. Yakup Kadri'nin Ankara'ya geçme yolları araması, Ankara'da o dağlarda kalbinde uyanan o istek ve inanç, bunları ifade etme şekli o kadar güzeldi ki... Dönemin siyasi olaylarını Yakup Kadri'nin bakışı ile okumak ve onun yorumlarına şahit olmak da çok güzeldi. Mütareke yıllarda İngilizlerin "Bir Türk'ün bizimle konuşması haddine değil." bakışından İzmir'in kurtuluşunda Mustafa Kemal Paşa'dan randevu bekleyenler arasında dizilmeleri o aradaki olaylar çok ama çok etkileyiciydi. Son olarak Yakup Kadri anlatımı çok edebi olan bir yazar. Bazen eserlerindeki kurguyu sevmesem de sırf anlatımındaki edebilik için okuyorum ve genel olarak anı kitaplarının kurgu eserlerinden çok daha iyi olduğunu düşünüyorum.
Yapay tarihin bu kadar keyifli olacağını tahmin etmezdim. Quidditch'in tarihini, gelişimini, ilk kurulan takımları gerçek bir tarih gibi zevkle okudum. Kitap boyunca betimlemeler kolaylıkla gözümde canlandı, kitabın dili hem bilgilendirici hem de samimiydi. Harry Potter evrenini Harry Pottersız da sevdiğimi görmek ayrıca güzeldi. Bu evreni sevenler zaten kaçırmaz ama yine de tavsiye ederim.))
Kitabı çok sevdim ama bu sevmek hissi etkilenmek, derin düşüncelere dalmak ya da ruhta ilham oluşturan bir sevmekten ziyade keyifli, neşeli, hoş tebessümlü bir histi. Eser, Moliere'in Antik Yunan'dan esinlenerek yazdığı eserinin Osmanlı'ya uyarlanmış hali. İlk eserde iki aşk hikayesi, iki züppevari beyzade, iki despot baba ve hepsinin merkezinde oyunbaz hizmetkar Ayyar Hamza'nın çevirdiği dolaplar anlatılıyor. Kitapta Tanzimat tadını yoğun olarak almak mümkün, bu gözle yorumlayıp bu dönem kitaplarıyla kıyaslamadan keyif alarak okudum. Aynı cümleleri Kokona Yatıyor eseri için de rahatlıkla kullanabilirim. Yine keyifli, tatlı bir anlatıydı. Eserde birbirini kandıran eşler arasında kalan hizmetçinin durumu kurtarma çabaları anlatılıyor. Eseri öyle bir zamanda okudum ki benim için her şey o kitaba uygun olarak ayarlanmış gibiydi, belki de bu yüzden normalden çok daha fazla sevdim ama normal bir bakışla bile keyifli vakit geçirmek isteyen herkese öneririm.
