İshak Üzgün
@isaczone
"Bize öğrettikleri şeylerin hepsi yalanmış çünkü.Bir tek acı çekmemkmiş doğru olan.Bu yüzden senin bir zamanlar neler hissettiğini öğrendim artık.Eğildim,büküldüm,ama daha iyi bir biçime girdiğimi umarım.Gene her zamanki iyiliğini,inceliğini göster bana.Dost olduğumuzu söyle."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
" 'Benim bu duruma düşmemde Tanrı'nın parmağını görmüş.Bu parmağı görürgörmez tanımış,çünkü çok açık görmüş,Joseph,' diyeceksin.'Bu parmağın yazdığı yazı da şuymuş,Joseph:İlk velinimete,ilk yardımcıya nankörlük etmenin karşılığı,diye yazıyormuş.Ama bu kişi yaptığından pişman değilmil,Joseph.' "
"Diyelim ki bu davavekilinin ömrü kanlı suçlar,kötülükler,çirkinlikler arasında geçmektedir.Çocuklar konusunda bildiği tek şey,onların sayısız sürülerle dünyaya geldikleri ve kötğ,acı bir sona yazgılı olarak büyüdükleridir.Pip,tut ki bu adam hemen her gün saygın yargıçların bacak kadar çocukları ağır suçlardan ötürü ciddi ciddi yargıladıklarına,çocukların kötü örnek olarak ahaliye gösterildiklerine tanık olmaktadır.Onların zindana tıkılmalarının,kırbaçlanıp sürgüne yollanmalarının ,bir köşede unutulup toplum dışına itilmelerinin olağan olduğunu, böylece cellata yem olarak yeitişip sonunda asılmaya gittiklerini bilmektedir.Tut ki gündelik iş yaşamında rastladığı tüm çocuklara bir tür balık yavrusu gözüyle bakmaktadır;büyüdükçe ağlara takılacak,avlanıp yargılanacak,savunulacak,sürgüne yollanacak,hüküm giyecek,anasız babasız kalacak,kısacası yaşamları başlarına dar edilecek bir sürü küçük balık."
"Bir haftaya kalmaz, unutur gidersin beni."
"Unutup gitmek mi?Ah,Estella,benim varlığımın,özbenliğimin parçasısın sen.Yontulmamış bir köy çocuğu olarak buraya geldiğim ilk günden beri,yüreğimi yaraladığın o ilk günden beri okuduğum her satır yazıda,görüp baktığım her manzarada sen varsın;ırmakta karanlıkta,rüzgarda,korularda,denizde,sokaklarda.Okuyup duyduğum,kafamda canlandırdığım tüm tatlı düşlerin ,güzelliklerin canlı simgesi sensin.Estella,istesen istemesen de son nefesime dek kişiliğimin bir parçası olarak kalacaksın;içimdeki iyilik kadar kötülüğün de bir parçası.Ama bu ayrımı yaparken seni hep iyilekten yana görüyorum.Son nefesime dek de öyle göreceğim,çünkü şu sırada duyduğum acı ne denli keskin olursa olsun,senin bana ettiğin iyilik sanırım kötülükten daha fazladır.Tanrı seni esirgesin,Estella,Tanrı bağışlasın seni!"
İnsanoğlunun dünyaya çıplak geldiğini,gene çıplak gideceğini,dünyadan bir gölge gibi şöyle süzülüp geçtiğimizi yineleyen o yüce,görkemli bölümü okurken bile Pumblechook'un benden yana bakarak, "Bunlar beklenmedik bir mirasa konan küçük beyimize göre sözler değil," dercesine,hafiften öksürdüğünü duydum