İshak Üzgün
@isaczone
İshak Üzgün
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·32 saatte okudu
·Okunma: 30 Mart 2020 23:13
·2020 23. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benzetmek gerekirse iki nöron arsında keçi yolu gibi oluşan bir patika,aman içinde aynı hareket yapıla yapıla otobana dönüşür.Beyin öyle çalışır ki otobanda gitmek,keçi yolunda gitmeye göre daha kolay ve zevklidir.
Beyinde,iki nöron arasında geçişi sağlayan ve hızlamdıran ulak maddeye "dopamin" adı verilir."Mutluluk Hormonu" olarak da bilinen dopamin otobanlarda daha çok salgılanır.
[syf.22]
Goethe; "Yaşamak,kendini adam etmektir.Zekanı ve bilgini kullanarak etinden,kemiğinden kendi heykelini yapmaktır" demiştir.
[syf.29]
Atatürk; "Ben,bir işte başarılı olup olmayacağımı düşünmem.Ben o işin olmasını ne engeller onu tespit eder ve o engeli ortadan kaldırırım; o iş kendiliğinden olur."
[syf.69]
Yaşam enerjisi,umutla canlı kalır,mutluluk ve sağlıkla beslenir.Yaşam enerjisi sorunlar karşısında kullanıla kullanıla azalır.Belirli bir miktara düştüğünde ise "mutsuzluk" olur.
[syf.71]
Ego, "ben" in hiç onaylanmamasından ya da aşırı onaylanmasından oluşan hastalıklı bir "ben" fikridir.
[syf.73]
Kıyaslama, yaşanılan şeyleri değersizleştiriyor.Önemini azaltıp,alınan zevki düşürüyor.
"Ayakkabım yok diye üzülüyordum,ayağı olmayan bir çocuk gördüm" .Olumlu veya olumsuz kıyaslama mutluluk için çok büyük getiri değildir.Diğer insanların kötü durumlarının bizi mutlu,iyi durumlarının ise bizi mutsuz yapması sağlıklı bir yaklaşım değil.
[syf.82]
Birisini "aptal" diye tanımladığımızda artık,onun bize öğreteceği bir şey kalmamış oluyor.Birisi hakkında aptak dediğinizde,beynimiz bu kişiyi otımatik olarak aptal kabul ediyor.Diyelim ki bu tanımlamayı bir üçüncü kişi yaptı ve siz de karşı çıkmadınız.
Bu durumda da beynimiz o kişiyi aptal olarak kodluyor.Ve hu kodlama tamamlandığında,artık o aptaldan gelen bilgiler,gerçek ve faydalı olarak
Dickens'ın muhteşem yanstıttığı 'sanayi devrimi sonrası İngilizlerin sosyal yaşamı' nın temelinde oluşmuş olan bu eser;ufak bi kasabada henüz doğmadan kaybettiği anne babasının görevini üstlenen ablası ve eniştesinin(ablası için pek de olumlu konuşamayacaksak da) himayesinde yetişen Pip'in çocukluk anılarının genel tablosu ile başlıyor.
Kitaptaki olayların gelişimi için(Pip henüz çocukken) ilk kıvılcım Pip'in mezarlıkta bi zindan kaçkını ile karşılaşması;ikinci kıvılcım ise kitabın olay ve ortam olarak altyapısınının oluşmasını sağlayan Pip'in Satis Köşkü'nde Mrs.Havisham ve Estella ile olan ilişkisinin başlaması oluyor.
Pip'in büyük umutlarının doğmaya başladığı dönemden itibaren bulunduğu ortamlar ve yaşadıkları,özellikle sınıf ayrımının derinden hissedildiği aynı zamanda zengin ile yoksul,gerçek sevgi ile para sevgisi,vefalılık ile nönkörlük,aşk ile duygusuzluk kavramlarının çatışmasının belirgin işlendiği gözler önünde.Bana sorarsanız(ki şuan bana soruyorsunuz) Dickens'ın tavsirinin ortamı ve karakterleri yansıtmadaki mükemmelliği kitapta gözün damak tadını veren parçasıydı.Tabi bunda karakterlerin kişiliğini çok net ve keskin oluşturmasının da payı var.Olayların gidişatını kestiremezsek de karakterleri çok iyi tanımak ve tavırlarını kestirebilmek kitabın gerçekçiliğini arttırarak o dönemki havayı solumamızı sağlıyor.
Ben biraz abartmış olsam da kitapta düşünüp değerlendirmeyi,alıntı çorbamıza ekleyip sentezlemeyi hak eden bir çok paragraf mevcut.Bu da kitabın ben de bıraktığı tesir ibresini en çok etkileyen etken.
İyi okumalar dilerim. :))
