Həsən Əliyev
@isbadofme
Kitaba bilmədim 8 ya 9 bal verim, əsl 8.5 lik idi) (son vaxtlar da kitabların hamısına 10 bal verməmək üçün çalışıram bal aralığımı daha aşağı çəkəm) 
Aziza Gasimova ablama da burdan teşekkürler #dosthesabınaoxuyuruq
Qəribə haldı ki ardıcıl olaraq, "kəpənək" effektini, başqa sözlə, etdiyimiz hər bir dəyişikliyin, hərəkətin dünyada hansı izlər qoyduğunu anladan kitablar oxuyuram, "Ağlasığmaz" , "11/22/63" və hazırki əsər. İlk bal qırdığım tərəfini deyim keçsin: Roman ümidsiz, həyatdan heç bir gözləntisini ala bilməmiş, öz istəklərinə görə həyatını yaşaya bilməmiş və özünü öldürmək dərəcəsinə çatmış bir qızdan bəhs edir və mən onun hissləri ilə oxucu olaraq əlaqə qura bilmədim. Çünki eyni halda hiss etmirəm özümü, bəlkə depressiyada olsaydım daha çox təsir edərdi. Amma yenə də empatiya qurmağa çalışdım, başlarda quru gələn hisslər, peşmanlıqlar kitab irəlilədikcə daha da aydınlandı, insanın içinə işləməyə başladı.
Əsər özünü öldürməyə qərar vermiş qızın ölmədən öncə beyninin onu göndərdiyi Gecə yarısı kitabxanası haqqındadır. Burada yaşamadığı, amma paralel dünyalarda mövcud olan sonsuz həyatlarını yoxlamaq şansı qazanır. Yaşamağın anlamına dair çox gözəl kitabdır.
Spoilerə çox girmir amma istəməsəz oxumayın:)
Kitabın sonunda belə bir hissə var: "Pişmanlık duymak ve sonsuza, zamanımız doluncaya kadar duymaya devam etmek çok kolay. Ama esas sorun yaşamadığımız için pişmanlık duyduğumuz hayatlar değil. Sorun pişmanlığın ta kendisi." Burada özümün yaşadığım bir an ağlıma gəldi və onun təsiri ilə yazdığım qısa bir mətn, dayandım öz-özümə düşündüm həqiqətən) Həmin mətn(o vaxt vpda görməyənlərçün: evet, sırf mətni paylaşmaqçün bu hissəni yazdım zad djdj)
Güvənsizlik...yetərsizlik... qarşılaşdığın situasiyada fələk iplərinin əlində olmaması, gələcəyinin divarları sən tərəfdən
Aziza Gasimova ablama da burdan teşekkürler #dosthesabınaoxuyuruq
Qəribə haldı ki ardıcıl olaraq, "kəpənək" effektini, başqa sözlə, etdiyimiz hər bir dəyişikliyin, hərəkətin dünyada hansı izlər qoyduğunu anladan kitablar oxuyuram, "Ağlasığmaz" , "11/22/63" və hazırki əsər. İlk bal qırdığım tərəfini deyim keçsin: Roman ümidsiz, həyatdan heç bir gözləntisini ala bilməmiş, öz istəklərinə görə həyatını yaşaya bilməmiş və özünü öldürmək dərəcəsinə çatmış bir qızdan bəhs edir və mən onun hissləri ilə oxucu olaraq əlaqə qura bilmədim. Çünki eyni halda hiss etmirəm özümü, bəlkə depressiyada olsaydım daha çox təsir edərdi. Amma yenə də empatiya qurmağa çalışdım, başlarda quru gələn hisslər, peşmanlıqlar kitab irəlilədikcə daha da aydınlandı, insanın içinə işləməyə başladı.
Əsər özünü öldürməyə qərar vermiş qızın ölmədən öncə beyninin onu göndərdiyi Gecə yarısı kitabxanası haqqındadır. Burada yaşamadığı, amma paralel dünyalarda mövcud olan sonsuz həyatlarını yoxlamaq şansı qazanır. Yaşamağın anlamına dair çox gözəl kitabdır.
Spoilerə çox girmir amma istəməsəz oxumayın:)
Kitabın sonunda belə bir hissə var: "Pişmanlık duymak ve sonsuza, zamanımız doluncaya kadar duymaya devam etmek çok kolay. Ama esas sorun yaşamadığımız için pişmanlık duyduğumuz hayatlar değil. Sorun pişmanlığın ta kendisi." Burada özümün yaşadığım bir an ağlıma gəldi və onun təsiri ilə yazdığım qısa bir mətn, dayandım öz-özümə düşündüm həqiqətən) Həmin mətn(o vaxt vpda görməyənlərçün: evet, sırf mətni paylaşmaqçün bu hissəni yazdım zad djdj)
Güvənsizlik...yetərsizlik... qarşılaşdığın situasiyada fələk iplərinin əlində olmaması, gələcəyinin divarları sən tərəfdən
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Nora şiddetin olmadığı bir dünyada yaşamayı isterdi ama yaşayabileceği bütün hayatlarda insanlar da vardı maalesef".
"Benim en sevdiğim taş, kaledir"-dedi sonra. "Ona dikkat etmen gerektiğini düşünmezsin. Dürüst bir taştır. Gözünü vezirin, atın, filin üstünde tutarsın çünkü onlar içten pazarlıklıdır. Amma çoğu zaman kaleye yenilirsin. Dürüstlük her zaman bizim zannetiğimiz gibi bir şey değildir".
"Çünkü Nora, bazen öğrenmenin tek yolu yaşamaktır".