Doğduğundan beridir sakladığı,
Tanrının bir emaneti vardı.
Yatağa düştü,
Üçüncü gün akşam üstü, geri verdi güler yüzlü.
-Kalsın bende temelli diye ağlar bağzıları-
"Pişirdiğim aşla, bağladığım başla gideyim."
Üç gün yatak,
Dördünde toprak olsun yerim". derdi.
Geleni gideni yokken, gençliğinde bile,
Akşamları gizli gizli, bilinmez.
Kimi gözlerdi.
Tanrının sevdiği kuluymuş,
Muhtaç olmadan öldü.
Ama gözleri kapıdaydı,
Belliydi birini beklediği,
Son sözü bir kadın ismi oldu, hiç duymadığım.
Lakin anlaşılmadı gitti, söylemek istediği.