İshak Aktaş
@ishakaktas
Oku, şayet sana hisli bir yürek lazımsa.
Modern zamanlar, insanın egosunun tavan yaptığı,kendini tanımaktan,içine dönmekten, mutluluktan, huzurdan vs.uzaklaştırıldığı zamanlar(Hız,haz ve ayartı çağı),”nasıl aşılacak?”sorusuna cevap niteliğinde not alınarak defalarca okunması gereken bir kitap.
“Mutluluk,onay arama ihtiyacının yokluğudur.”
İster mutlu ol ister mutsuz, sen, dünyaya kattığın şeysin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hissiyatımızın köreldiği şu demlerde, genelde insanın özelde Müslüman’ın sesinin duyulması adına etkileyici, hüzün veren, kalbe işleyen bir eser. Öyle görünüyor ki Modernizm’in dayatmalarıyla görmezden geldiğimiz hor gördüğümüz bu insanların yaşadıklarını yaşamadan onları anlayamayacağız.
Unutmayalım:
“Hayat, öğrenmeye niyeti olmayanlara da bir şeyler öğretir.”(İbrahim TENEKECİ)
Batılılaşma ve ModerniteDin
Batılılaşma yolunda hareket eden bizler, batıya ait olmayan,dini ilimlerimizle meşgul olmaktayız. Dini ilimlerimiz iki asır öncesine kadar, Batı’yı taklit etmediğimiz yegane kısımdı. Bugün dini ilimler alanında faaliyette bulunan insanlar arasında oryantalistlerin bir çok İslam aliminden daha çok tanındığı ve istifade edildiği aşikardır. “Her şeye rağmen Batılılaşma” düşüncesinin bugün toplumumuzdaki yansımalarını görmekteyiz. Müslümanlar okumayan, düşünmeyen, cahil ya da siyasi akımların peşinde savrulan bir yapı gibi lanse edilmektedir. Herkes her alanda her şeyi özgürce söylerken, İslam dini ile ilgili Müslümanların herhangi bir söylemi, ağzına tepilmekte. Sebep ne peki?İslam ya da dini ilimler konusunda bile söz söylerken Batı’nın ya da Modernite’nin alanlarına müdahale etmeden onların görüşleriyle söz söylemelisin. Ne büyük özgürlük!ne büyük hezeyan! İşte kısaca bugünkü Türkiye!
(Bir tez)Dini ilimler alanında güçlü olmayan Müslüman toplumlar, diğer alanlarda da başarılı olamazlar.
Peygamber efendimiz(s.a.v), üç tane çubuk aldı. Birini önüne, birini de yanına dikti. Diğerini de uzaklara attı. Sonra, (Bu çubuk insan, yanındaki de eceli, uzaktaki ise emelidir. İnsan emellerinin peşinde koşar; fakat eceli onu yakalar, emeline ulaşamaz) buyurdu.
Müthiş bir hırsla dünyanın peşinden koşan insanlık, aslında mutluluğun, huzurun ve sevebileceği insanların, yanıbaşında olduğunu farketmeli artık , ölüm gelmeden.
“Yüreğin neredeyse hazinen oradadır.”
“İnsan içinde birikenleri, gönlünden geçenleri dökecek birini bulamaz kimi zaman. Bazen sert kabuklarında şefkati taşıyan bir ağaç, öylece akıp ruhunu temizleyen bir ırmak ya da başlangıçları müjdeleyen bir yoldur onu dinleyen. Ya da köylünün toprağıdır sadece...”
Her şeyi maddede arayan günümüz insanının tam da ihtiyacı olan şey. İnsan olabilmek, insan kalabilmek yaratılan her varlıkla irtibat halinde olmayla mümkündür ancak.
