Kitapta oturmayan bir seyler var. Gyongha ailesini kaybetmis ve ağır bir bunalım yaşıyorken Inson ve ailesinin dramına yoneliyoruz kitabın ortasindan itibaren. Inson annesinin tahmin etmediği gibi bir insan olduğundan bahsederken bunu açıklamıyor ve babası ile dayısının hikayesi de birbirine girmiş durumda.. elbette icinde bulundugu psikolojik ve fiziksel durum nedeniyle Gyongha'nın kafa karisikligi, bilincinin gidip gelmesi, ruyadan gercege, hayalden anilara gecmesi gayet normal. Fakat okurken bazi kafa karisikliklari yasadim ister istemez..Kitabın yazılış amacının Jeju Adası katliamı olduğu anlaşılıyor. Çok etkileyici, çok dokunaklı, acı verici.. çok üşüdüm kitabı okurken, çok düşündüm, çok sorguladım, karanlıkta kaldım, canım yandı.. fakat katliamı anlatmak icin olusturulan cerceve bana oturmamis gibi geldi. Gyongha'nın hayatına dair ayrıntılar eksik sanki. Gyongha'nın son sayfalarda ölüm döseğinde bile Inson'un ailesinin yaşadığı katliamın ayrıntılarını düşünmesi?