Sembollerle yüklü, anlaşılması güç ve zor okunan bir kitap. O kadar sayfa anlaşılmaz bir serüven okuduktan sonra kitabin son sayfalarında kendi kendime "evet, anlıyorum" dedim..ölümden korkan bir adamın (temeli çocukken ailesiyle savaştan kaçarken oluşan ve yaşlılık günlerini yaşadığı şu günlerde alnında bir ur belirmesiyle tekrar nükseden) ölümle yüzleşmesi ve hayatla anlaşmasını anlatıyordu. Gılgamış destanına yaptigi pek cok atıf da bunu destekliyor...kitabı kapatınca güzel bir kitap okuduğuma karar verdim ama Peter Handke'nin savaş suçlularını desteklemesini de aşamıyorum. Her ne kadar yazarların politik görüşlerini edebi eserlerinden uzak tutmaya çalışsam da yazara karşı içimde oluşan mesafe aşılacak gibi değil...