İsina
@isina
Kitaplar, kahve kokusu ve bir tutam kedi tüyü.
İkinci şansları ve pişmanlıklarla yaşamayı daha sonra bu pişmanlıklardan çıkarılan dersi anlatan bir öyküydü çok sürükleyici ve akıcı. Sürekli karışma çıkıyordu bu kitap ve ansızın bana ulaştı. Gece Yarısı Kütüphanesi bana artık hayatı anlamaktan çok yaşamanın gerekliliğini vurguladı. Her koşulda “ sakın pes etme” diye seslenen bir kitabım var artık ve benimle yaşayacak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
GÜLİŞ
Canım en sevdiğim eniştemin( başka eniştem yok) tavsiyesiydi bu kitap.. Benim sanırım böyle kitapları kalbim kaldırmıyor. Normalde üç güne bitireceğim kitabı bitirmemek için direndim resmen. Başlamıştım, okumamak istedim. Yapamadım. Kitap bitti. Ben de bittim. Yüreğimin içinde bir yer daha açmak zorunda kaldım Güliş için. Yok yok annesi Nevra için, babası için de olabilir. Ya da iki kere annesi için. O çocuksu kalbinde kocaman bir kadın oluşunu yaşattı bana. Kendi kendine büyüsün diye bir kenara bırakılmış sanki canım Güliş.
Çocukluğumuza dönüp izler yakalayabileceğimiz bir hikaye ve müthiş bir anlatım..
Çok sevdiğim bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine elime aldığım bir kitap ve Nermin Yıldırım’dan okuduğum ilk kitap.
Nermin Yıldırım, bu kitabıyla edebi olgunluğun zirvesine dokunmuş diyebilirim. Dil o kadar yoğun ve ustalıkla işlenmiş ki, her cümlede durup soluklanmak istedim. Ancak bu yoğunluk akıcılıktan hiçbir şey eksiltmemiş; aksine, bir sayfa biter bitmez diğerinin merakıyla kendinizi hikayeye kaptırıyorsunuz. Kitabı elimden bırakmakta gerçekten çok zorlandım. Yazarın kelimelerle kurduğu o saklı bahçede kaybolmak, hem zihinsel bir şölen hem de duygusal bir yolculuktu..
Kitabın dili biraz ağır fakat akıcıydı. Kitabı bitirdikten sonra birkaç dakika kime üzülüp hak vereceğimi düşündüm. Her kahraman kendi açısından haklıydı. Ömer, Bedri, Macide.
''Yine de insan kendi iç sesini ve doğruluğunu bilip, bir başkasının hayatıyla kumar oynamamalı.'' bu da benim içimdeki şeytanla ettiğim mücadeleden.
Ah küçüğüm..
bir çocuğun dünyasına ortak olmak, küçücük kalbinde kocaman duyguları taşıyorken yorulduğunu hissetmek..
Kitabı okurken sürekli zeze'ye sarılmak istedim. Gülerken, yaramazlıklar peşinde koşarken, en çok da ağlarken..
Daha önce okumalıydım.
Geç değil arkadaşlar, hiçbir şey için geç değil.
