Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. İşkencecinin hedefi, kurbanında, kendine acıma duygusu uyandırmak. Oysa bu korkunç bir tuzak; insan kendini eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir, ama kendine acımak... Hayır, bu olmamalı. İnsan kendine acımamalı. İşte işkenceciler bunu ister; ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İşkence, insanın kötü zekâsının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. İşkencecinin hedefi, kurbanında, kendine acıma duygusu uyandırmak. Oysa bu korkunç bir tuzak; insan kendini eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir, ama kendine acımak... Hayır, bu olmamalı. İnsan kendine acımamalı. İşte işkenceciler bunu ister; ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.
İnsan kendini elestirebilir , üzülebilir ,yenilmiş hissedebilir , ama kendine acımak ... İnsan kendine acımamalı . İşte işkenceciler bunu ister ;ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak .
Sık sık düşünüyor işkence insanın buluşu.Tekerleği bulan o zeki yaratıcı insan soyu, belki de tekerlekten önce işkenceyi icat ediyor.Hayvanlar aleminde böyle bir şey yok.Ne içgüdüsel ne bilinçli…Öfkelenebilirler, hırlayabilirler; bir aslan kükrer, bir köpek dişlerini gösterir ama acı çektirmeyi bilmezler.Çünkü onu icat etmemişler.İşkence insanın kötü zekasının sonucu.Bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış.Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez: insansa bu dünyada hem mucit hem kurban hem de cellat.İşkencecinin hedefi kurbanında kendine acıma duygusı uyandırmak oysa bu korkunç bir tuzak.İnsan kendini eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir ama kendine acımak hayır bu olmamalı.İnsan kendine acımamalı.İşte işkenceciler bunu ister ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.
İşkence insanın buluşu. Tekerleği bulan o zeki, yaratıcı insan soyu, belki de tekerlekten önce işkenceyi icat ediyor. Hayvanlar aleminde böyle bir şey yok; ne içgüdüsel ne bilinçli. Öfkelenebilirler, hırlayabilirler, bir aslan kükrer, bir köpek dişlerini gösterir ama acı çektirmeyi bilmezler, çünkü onu icat etmemişler. işkence, insanın kötü zekasının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. insansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. İşkencenin hedefi, kurbanında, kendine acıma duygusu uyandırmak. Oysa bu korkunç bir tuzak; insan kendini eleştirebilir, üzülebili, yenilmiş hissedebilir, ama kendine acımak... Hayır, bu olmamalı. insan kendine acımamalı. işte işkenceciler bunu ister; ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.