İsمail
@ismail_10
Kitaptaki konuyu özet olarak anlatmak gerekirse annesi ve babası tarafından terk edilen, dedesinin büyüttüğü küçük bir çocuğun hayatı anlatılmakta. Yedi yaşındaki bu çocuğun tüm hayalleri ve hayal kırıklıkları benim içimde çok büyük hisler uyandırdı.
Bu hayalperest çocuğumuz dışında iyi kalpli Mümin dedenin torununa anlattığı Boynuzlu Maral Ana Efsanesi ve çocuk sahibi olamayan kötü kalpli orozkul'un yaptıkları da anlatılmaktadır. Oldukça akıcı olan bu kitabı herkesin okumasını tavsiye ederim. Ben okurken çok büyük bir keyif aldım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir tren yolculuğu yapıyorum, karşımda biri anlatıyor bu uzun hikayeyi. Babası Ali’yi, annesi Münire’yi anlatırken gözlerinin içi parlıyor, kah hüzünlenip kah mutlu oluyor sanki. Dinliyorum ben de, tıkır tıkır giderken kasaba kasaba dolaşıyor, cezaevine tıkılıyor, küçük kitapçının büyümesi hayalini kuruyor, ilk aşkın acısını yaşıyorum. Uzun Hikaye bana tam olarak böyle hissettirdi işte. Kalbime dokundu, kitabın son sayfasını okuduktan sonra ben o trenin camından akıp giden yolları izlemeye devam ettim sanki. Öylece aktı hayat gözümün önünden.
