İsmail Giray
@ismailce_
Yaşamın acı gerçekliğinden ve kötü muamelelerinden kitapların soylu düşünceleri arasına kaçmış bir fakirin okuduğu kitaplar...
17 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Kitap çok güzel başlamıştı aslında... Bir yere kadar o kadar eğlenceliydi ki... Çok sevmiştim... Ta ki ilerleyen sayfalarda, yazar, hikâyeden kopup, başka başka şeyler anlatana kadar! (Roman tahlili, karakter analizi, Rusya, felsefe, yazarlık, yaşam, okuyucunun tavrı vs.)
Normalde üç cilt olacakmış bu eser; ama ol(a)mamış. Yazar yakmış bir kısmını (çok kızdırmışlar!)... Geriye kalan kısmı ise -okuyunca görüleceği üzere- çok bütünlüklü olmasa da böyle bir kitap meydana getirmiş.
Fakat hikâye muhteşem! Konu müthiş... Özellikle ilk 200 sayfa çokok komik! Okurken sürekli tebessüm ediyorsunuz... Keşke orada biteymiş roman (kahraman "N..." şehrinden kaçtığında); o zaman, bu hâlinden bile daha iyi olurdu bence.
Kitabın son cümlesi dışında, (son cümleye sebep olan olay dışında) sarsıcı, çarpıcı hiç bir sahne yok...
Her 30 sayfada bir uykum geldi. Hiç akıcı değil.
İdeolojik öğretileri dışında önemli olabilecek hiç bir şey göremedim...
Konu güzeldi, hikâye de öyle. Fakat olay örgüsü, olayların akışı, kişilerin tahlili hiç iyi değildi.
Belki çeviri çok kötüydü belki de ben iyi bir şekilde okuyamadım! 400 sayfa boyunca 'hadi bir artık' diyip durdum.
