İsmail Giray
@ismailce_
Yaşamın acı gerçekliğinden ve kötü muamelelerinden kitapların soylu düşünceleri arasına kaçmış bir fakirin okuduğu kitaplar...
17 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
6/10
Beğendi
Değişen pek de bir şey yok!.. Aynı tas, aynı hamam. Aynı Değirmen, aynı bulanık su... Düzenin, yukarısı da aynı, aşağısı da...Ve tabi en aşağıda (hâli hatırı sorulması için ancak bir felâket yaşaması, yahut da bir felâket uydurulması şart olan) halk kısmısı var...
Reklam
Mükemmel bir kitap... Yüzlerce sayfada anlatılabilecek güzellikte bir öyküyü 96 sayfada anlatmış yazar...
Bu kitabı görünce "ne diye uzun uzun yazıyorsunuz ey yazarlar, böyle kısa mükemmel yazsanız olmaz mı" diye sorasım geldi.
Lisede okurken hiç bir şey anlamamış ve bir kenara atmıştım. Çünkü özgürüm o zamanlar (ya da özgürlüğe muhtaç hiç bir düşüncem yoktu. Buna bir de cehaleti ekleyin.) Bugün ise ne kadar "böcekleştiğimi" ya da "böcekleşmeye" yüz tuttuğumu fark ettim...
İlk "Hıçkırık"ı okumadan "Son Hıçkırık"ı okumak bana çok şey kaybettirmemiştir umarım. Tekniği, kurgusu bir yana; dili muazzam... Eğer benim gibi katı kalpli değilseniz okurken muhakkak ağlarsınız.
Nalan'ın (Handan'ın) can alıcı güzelliği dışında, beni en çok etkileyen şey; yazarın, aşkın nasıl bir şuur bozukluğuna yol açtığını; bu şuur bozukluğundan çıkabilmek için de ikinci bir şuur bozukluğu, ruh buhranı yaşamak gerektiğini ustaca anlatmadıydı.
Yazarın asıl maksadı belki tam olarak bu değildi; yazar, kişinin sonsuz aşkla her türlü zorluğu, hastalığı yenebileceğini; esas olanın, kişinin 'sevdiğinin yanında değil, ruhunda olması' olduğunu öğütlüyor...
Ama bence işin özeti şu: sahip olunca, elde edince aşkın büyüsü bozuluyor. Elde edene kadar şuur bozuluyor, elde edince aşkın büyüsü bozuluyor. Yani, aşk kısaca bir hastalık hâlidir!
Reklam