İSMAİL SAKLAK
@ismailsaklak
Deliler, Bavullar ve Tanışma Biçimleri
Aynı derginin aynı sayısında ikimizin de bir öyküsü yayımlanmıştı ve ilk kez o zaman okumuş ve fark etmiştim Beyhan Keçeli'nin kalemindeki kuvveti. Sonra başkaca dergilerden takip eder olduk hikâyelerini. Bir gün ansızın kitapsızlar kulübünü terk etti ve biz elbette sevindik buna. Kitabı ilk aldığımda ev taşıma sürecindeydik ve onca kitap içerisinden sanırım bir tek onunki çıkmadı. Nakliye emekçileri arasında gizli hayranları olsa gerek. Yenisini sipariş edip okumak bugüne kısmet oldu ve bu gecikme bir mahcubiyet hissettirdi bende.
Kitaba gelince; çok daha etkili bir ismi olabilirdi diye düşünmedim değil ama öyküler çok lezzetli. Kurgular net, anlatım becerisi yüksek. Beğendiğimiz satırların altını çizmek için yanımıza bir kalem almayı bazen unuturuz ya hani. Sonra bütün o uzanmışlığımızı, battaniye altı konforumuzu, tatlı mahmurluğumuzu bozmak istemeyiz. Ama bazen yine de kalkıp kalem ararken buluruz kendimizi. Tamam, bu kitap o kitaplardan, bu öyküler o öykülerden işte.
Ellerine sağlık Beyhan Keçeli.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öykü / Yalın GündüzEdebiyat
22. Ankara Kitap Fuarında bir standın önünden geçip gitmekteyken "Öykü sever misiniz?" diye seslendi Yalın Gündüz. "Severiz elbette." ile başlayan sohbetin neticesinde ilk öykü kitabını okuma şansım oldu. Nedense kitabın kapak tasarımı bende başka çağrışımlar yapmıştı ancak korkulan olmadı neyse ki. Elbette bazı öyküleri daha öne çıkıyor. Özellikle 2003 yılında yani çok genç bir yaşta kaleme aldığı, TRT öykü yarışmasında seçkiye giren "Sorgu" nun enteresan bir kurgusu var. Tüketmeye, tüketmeyeni hor görmeye dayalı düzeni eleştirdiği bu öykü sanıyorum yüz yıl sonra bile sanki az önce yazılmış gibi taze ve güncel kalacak. "İki Genç Kızın Hikâyesi" ve "Fay Kırığı" öykülerinden etkilendiğimi söylemeliyim. Kurgusal açısan beklediğim lezzeti alamadığım öyküleler de olmadı değil ancak genel anlamda yazarı, kalemini tanımaktan mutlu oldum. Elinize sağlık Yalın Gündüz.
Tepsideki MelekEdebiyat
Esra Kahya "Tepsideki Melek" romanıyla yapmış yine sihrini. (Kerem göndermesi! :) Kambur, Benim Rüyalarım Hep Çıkar ve Tepsideki Melek... Kitaplığımızda yavaş yavaş bir Esra Kahya külliyatı oluşmaya başladı, ne mutlu... Arda Güler gibi saf yetenek adeta [Dikkat buyurunuz Esra Hocam Efe Akman demedim. Halimize bakmadan niye uğraşıyorum acaba:) Kitaba gelecek olursak yine harika bir kurgu, zengin bir anlatım. Hüzün, keder, öksürük, sevgi, şefkat, iç çekişler, taze helva kokusu, keşkeler, hay Allah, tüh be, yapma ya falan derken bir solukta bitiverdi işte. Geriye büsbütün bir lezzet kaldı. Hemen ardına anlı, şanlı, beynelminel bir yazarın kitabına başladım. Bir sayfa , beş sayfa, on sayfa yok gitmiyor. Bildiĝin sası bu...
Aklım Güliş'te, Aydın'da, Mümtaz Amcada, Nevra'da. Nevra demişken kitabın adı "Tepsideki Melek" yerine "En fazla ölürüm Nevra!" mı olsaymış diye düşünmeden edemiyorum. Neyse yazarı daha iyisini bilir ve bilmiştir elbette. O büsbütün lezzetin tadı damağımızda kaldı, tesirindeyiz bir müddet...
Bir Ölüm Bir KalımEdebiyat
Emrah Kurul'u ve yazılarını Yük Edebiyattan az çok bilirdim. Bir Ölüm Bir Kalım ile ilk kez bir kitabını okumuş oldum ve kendimi epey geç kalmış hissediyorum. Hikâyelerindeki kurgular büyük dramlar içermiyor ve yazar, kitaba ismini veren hikâyesinde dramdan beslenenleri, sözümona yaşadığı acılardan edebiyatın sihirli dünyasına sıĝınanları ince ince hicvediyor. Hah şöyle. Dili, anlatış biçimi insanı yormayan, hırpalamayan cinsten. Son sayfayı çevirdiğinizde "ne vurucu hikâyeler demeseniz" belki ama, "ne kadar yumuşak, hoş ve tadında hikâyelerdi" demeniz muhtemeldir. Mandalina Bahçesi, Düğme Kavanozu ve Bereket'te Bir Cumartesi özellikle beğendiklerim. "Tyana'da Kurban Kim" mansiyon ödülü almış bir hikâye ancak burada "ilahi anlatıcı" tekniğiyle yazılmadığına göre anlatıcı, Hüseyin'in konduğu yerdeki olayları nasıl anlatabilmiş pek anlayamadım doğrusu. Genel olarak, okuyamadım diğer kitaplarını da okuma isteği uyandıran, kurgu ve dili bakımından lezzetli bulduğum bir kitaptı.
Benim Rüyalarım Hep ÇıkarEdebiyat
Esra Kahya'yı yani yazdığı hikâyeleri sanırım birkaç yıl önce tanıdım. İlk öykü kitabi “Benim Rüyalarım Hep Çıkar” henüz yayımlanmamıştı. İnsanı başka dünyaların içine sokan, derin ve etkileyici öykülerini çeşitli dergilerde okuyordum. Bir roman yarışmasında derece alan “Kambur” kitabını güçlükle temin etmiş son cümlesini bitirdiğimde etkisinde kalmıştım uzun süre. “Şahsiyet” dizisi bittiğinde “Agâh Beyoğlu” zihnimde nasıl yaşamışsa bir süre “Acibe” de öyle yaşamıştı benimle. Farklı bir tarzı ve üstün bir yazma becerisi olduğu hemen fark ediliyor Esra Kahya'nın. Vakti zamanında “Ceza” henüz genç bir delikanlı ve pek de meşhur bir rapçi değilken onu fark edip de konserine giden 20-30 ergenden biri olduğum için nasıl gurur duymuşsam Esra Kahya’yı da en başından olmasa bile çok geç olmadan tanıdığım için şanslı hissediyorum kendimi. Yolu çok uzun bence. "Ben Bir Yalan Uydurdum" ve "İşte Şimdi Yeminimi Bozduğum Andır" öyküleri favorilerim. Sadece "Ufak Bir Poster Meselesi" kurgudan çok yaşanmışlık hissi verdi ve diğerlerindeki tadı alamadım nedense. Başımdan geçmiş bir olayı hikâyeleştirmek istediğimde kendi öykümden de tat alamamışlığım vardır. Tuttuğu takımla ilgili değil demek istiyorum:)
"Levent Yüksel'e birgün best of albümü çıkarmasını önerdiklerinde "Ben best of albümümü zaten çıkardım, ilk albümümdeki şarkılar o kadar güzeldi ki best off çıkarma gereği duymuyorum." diye yanıtlamış. Esra Kâhya yeni ve birbirinden güzel öyküler yazmaya devam edecektir elbette ama “Benim Rüyalarım Hep Çıkar” bana Best Of tadında geldi. Artık dergilere pek yazı göndermediğine göre yeni kitabını bekleyeceğiz. Ellerine sağlık Esra Kahya…