Bağdada gələn bir öküz şəhəri başdan-ayağa gəzdi. Lakin gözünə yalnız qarpız-yemiş qabıqları dəydi. (Misilsiz mədəniyyət mərkəzi olan Bağdadın ehtişamını və Dəclənin gözəlliyini görmədi. Zatən öküz və ulağın bu dünyada gördüyü yemək və şəhvətdən başqa nədir ki?!)
Əsl fəlakət başa gələn müsibətlərdən dərs almamaq, öz xəta və qüsurları ilə üzləşib onları düzəltmək üçün səy göstərmək yerinə başqalarını günahlandırmaq kimi asan yola baş vurmaqdır.