İ.Y.
@ismlyrdmc
İnsan olma, insanlar yeteri kadar kirli. Sen kitap ol, kitap gibi temiz ol.
Tren yolu yapılması için keşfe çıkan birkaç insanın yolu, adeta zamanın durduğu bir kasabaya düşüyor. Ancak burada onları karşılayan şey canlılık değil; terk edilmişlik, suskunluk ve açıklanamayan bir korku oluyor.
Eser, yalnızca bir kasabanın hikâyesini değil; korkunun, yalnızlığın ve insan ruhunun sessiz çöküşünü anlatıyor. Kitapta olaylardan çok atmosfer ön planda. Roman boyunca hissedilen o kasvetli atmosfer, her satırda yalnızlık hissini daha da hissettiriyor.
Kasaba halkının görünmeyen bir korkuya teslim oluşu, aslında toplumların zaman zaman nasıl sessizliğe gömüldüğünü, korkuların bazen gerçeğin önüne geçtiğini gösteriyor.
Reklam
Reklam