Ben birilerinden tiksinerek, nefret ederek, öfke duyarak yaşamaktan artık yoruldum. Tek bir arkadaşım bile yok. Bir kişi bile. Dahası kendimi sevmeyi bile başaramıyorum. Neden kendimi sevemiyorum, çünkü başkasını sevemediğim için. İnsan birilerini sevmek ve birileri tarafından sevilmek yoluyla, kendini sevme yöntemini bulur. Söylediklerimi anlıyor musun? Birilerini sevemeyen bir insan, kendisini de doğru dürüst sevemez.
%41 (90/216 syf.)
%26 (395/1519 syf.)
Sonu kədərli oldu.
(Spoiler)
Kitabın əvvəlində baş qəhramanın kim olduğunu müəyyən etməyə çalışdım, amma baş qəhramanımızın hələ illər sonrasında doğulacağını öyrəndim. Doğulan uşağın böyüyüb Napoleonun ordusuna getməsindən kitabın son səhifələrinə kimi çoxlu hadisələr baş verdi. Bu gəncin adı Fabrisio idi. Müharibə əhvalatı çox qısa çəksə də, müharibədə iştirakı ölkəsində vətən xaini kimi yaşamasına səbəb oldu. Bu zamanlarda artıq bibisi ilə arasında emosional yaxınlıqlar artmağa başladı, amm sevginin nə olduğunu bilməyən Fabrisio bibisinin hisslərinə qarşılıq verə bilmirdi. Amma bibisi onu o qədər sevirdi ki, onun həyatının gözəl olması üçün öz həyatından istifadə edirdi. Beləcə İtaliyada, Parma Sarayında hersoginya olduqdan sonra saray həyatı ilə bağlı məsələlər çox aydın bəhs edilir. Bibisi həyatını xilas edəndən sonra isə sevgi məsələsinə görə birini öldürməsi yenə problemlərə hətta bir qalada həbsinə səbəb oldu. Bir tərəfdə bibisinin onun üçün etdikləri, digər tərəfdə isə Fabrisionun sevgi macəraları. O həddə çatmışdı ki, bibisi onu həbsdən qaçmasına nail olsa da, sonradan sevdiyi qıza görə o zindana geri qayıdır. Bibisinin Fabrisionun öz həyatında olmasını istəməsi, Fabrisionun çıxılmaz vəziyyətdə qalması. Hadisələrin çoxu saray intriqaları səbəbindən baş verdi.
Hadisələr ona səbəb oldu ki, sevdiyi qız Kleliya andına sadiq qalmaq üçün başqası ilə evləndi. Lakin sevgiyə qarşı çıxa bilmədi. Və burada çox maraqlı bir şey baş verdi:
Kleliye Fabrisionu bir də əsla görməyəcəyinə and içmişdi. Sevgisi o həddə çatdırdı ki, o Fabrisio ilə qaranlıqda görüşməyə başladı, yəni verdiyi anda sadiq qaldığını düşündü, çünki qaranlıqda onun üzünü görmürdü. Nəticədə isə onların oğlu dünyaya gəldi. Və qısacası, sonda ilk olaraq oğlu, sonra Kleliya, ən sonda Fabrisio belə bir həyatın qurbanları
