Ancak bu unutuş sayesindedir ki, ara sıra eski benliğimizi bulur, olaylar karşısında o eski benlik gibi tavır alır, artık kendimiz değil, o insan olduğumuz için ve şimdi bizim ilgisiz kaldığımız şeyi o insan sevdiği için, yeniden acı çekeriz.
Arkadaşımızın bizim eski ve aslına uygun zannettiğimiz hayalini, aslında kendimiz, birçok kere baştan kurmuşuzdur. Halbuki o zalim hatıra, bu onarılmış hayalle aynı döneme ait değildir; o, korkunç bir geçmişin ender şahitlerinden biridir.