Bir serinin daha sonuna geldim.
Öğrencim çok ısrar ettiği için kitabı alıp okudum. İlk kitaba göre ivme inanılmaz düşük. Normalde kitapların ilk 100 sayfası çok sarmaz beni ama burda ilk 300 - 350 sayfa diyebilirim. Sadece Erron-mari sahneleri hoşuma gitti. 400den sonra ama su gibi altı gitti kitap. Gerçekten iyiydi. Hareketlendi. Çerezlik bir kitap. Fantastik seviyorsanız fena değil. Bu arada ilk kitap ile en büyük diğer farkı bakış açısı. İlk kitabı Jenna'nın gözünden okuduk ama burda değişkenlik gösteriyor.
Bir kuşu özgür olduğuna inandırmak…1000Kitap
Puan vermedi·96 syf.·
2026 44. kitabı
"Jon, sen sürüden dışlanmış birisin. Niçin şimdi o martılardan herhangi birinin seni dinleyeceğini düsünüyorsun?
Doğru olan bir atasözünü sen de biliyorsun: En yüksekten uçan martı, en uzağı görendir. Geldiğin yerdeki martılar sahilde pinekleyen, acı acı bağırıp kendi aralarında dönüşen martılar. Onlar, cennetten bin mil uzaktalar ve sen onlara, bulundukları yerden cenneti gösterebileceğini söylüyorsun. Jon, onlar kanatlarının ucunu bile göremezler! Burada kal ve senin öğreteceklerini anlayabilecek yeterlilikteki yeni martılara yardımcı ol."
Sanırım benim konuya giriş şeklimde genelde bu oluyor, olayları değil de alt bilincine bakmak isteyen herkes için can alıcı giriş bu. Evet, şu konuda anlaşabiliriz bence: -Kurtulmak istemeyen kimseyi kurtaramıyoruz. Bunu kabullenmek bir şekilde oluyor ama kabullenemediğimiz kısım genelde nasıl göremezler oluyor. Göremezler çünkü zihnen bulundukları yer o noktaya çok uzak.
Martı Jonathan Livingston Kiraz Ağacı serisininde o kadar çok alt metin olarak geçti ki meraktan okumaya karar verdim. İyi ki de okumuşum. Günümüzde bireyin sınırlarını, toplumu ve yönetim şekillerini, inancın nasıl şekillendirildiğini martılar üzerinden çok güzel anlatmış pek çok cümlenin altı çizildi. Pek çok açıdan hak verildi. Sonuç olarak ise alınacak çok ders var..
“Bir kuşu özgür olduğuna ikna edebilmek niye dünyanın en zor işi?”
—Çok çarpıcı bir bakış açısı. Evet zihnimizin sınırları bazen o kadar belirğin ki gözümüzün önündekini göremiyoruz.
“Kin, nefret ve düşmanlığı sevmekten söz etmiyorum ben. Gerçek martıları, onların her birinin içindeki güzellikleri görmeye çalışmalı, bunu onların da görmesine yardımcı olmalısın. Sevgiden kastettiğim sey bu benim. Bu işin sırrını çözdün mü, gerçekten sevebilirsin.”
—Peki biz gerçekten sevmeyi biliyor muyuz yoksa ilk kusurda ilk
Martı Jonathan Livingston Kiraz Ağacı serisininde o kadar çok alt metin olarak geçti ki meraktan okumaya karar verdim. İyi ki de okumuşum. Günümüzde bireyin sınırlarını, toplumu ve yönetim şekillerini, inancın nasıl şekillendirildiğini martılar üzerinden çok güzel anlatmış pek çok cümlenin altı çizildi. Pek çok açıdan hak verildi. Sonuç olarak ise alınacak çok ders var..
“Bir kuşu özgür olduğuna ikna edebilmek niye dünyanın en zor işi?”
—Çok çarpıcı bir bakış açısı. Evet zihnimizin sınırları bazen o kadar belirğin ki gözümüzün önündekini göremiyoruz.
“Kin, nefret ve düşmanlığı sevmekten söz etmiyorum ben. Gerçek martıları, onların her birinin içindeki güzellikleri görmeye çalışmalı, bunu onların da görmesine yardımcı olmalısın. Sevgiden kastettiğim sey bu benim. Bu işin sırrını çözdün mü, gerçekten sevebilirsin.”
—Peki biz gerçekten sevmeyi biliyor muyuz yoksa ilk kusurda ilk
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Can özümden besmeleyi çekende....
"Düşümde düşüme girdin dün gece..."
Az önce rüyamda Âkif hoca bana mesaj atmış, Seren hanım bu kez vize notlarını görerek not giriyorum diye. Ama ben uyudum, o zaman bu rüya diyerek uyandım. Çünkü nöbeti devredip uyudum. Bugün girerim dediyse girer dedim ben size. Çünkü Âkif king. O kadar.
Can özümden besmeleyi çekende ; böyle iki yıl. Dosta Doğru şiirler. Hadi başlayalım.
R.Ç:
Hocalarım
Kuran notu girilmiş
O.Y:
Hadi bakalım nöbetçiler istirahat vakti
R.Ç:
Beni nöbete bırakmıştı Seren hoca
O.Y:
Tahmin ettim hocam
R.Ç:
Şimdi saati önemsemeden çaldırsak mı kendisini hocam
O.Y:
Neden demez
Peşimden dönen muhabbetler bu, rüyamda rüyama girecek şey max budur benim de zaten. Elhamdülillah. Çok şükür bugün de Âkif hoca beni yanıltmadı. O kadar kıymetli ki şu. En küçük şey de bile o yapmaz demek. O bunu yaparım dediyse yapar demek.
Sonuç; 100'de ısrar etme 90 da oluuuuuur:)
İnsan dediğin; noksan da olur.
Süpriz sonlu kitap okumayı seviyorsanız hiç tereddüt etmeden alın, okuyun, pişman olmazsınız. Sonu gerçekten tahmin edilebilir değil. Daima bir sonraki sayfada ne olacağını merak ettiğin akıcı bir dille yazılmış. Olaylara başka karakterlerin bakış açılarından bakabileceğin bir zenginlik verilmiş. Böylece herkesin her zaman haklı, herkesin her zaman kötü olmadığını görüyorsun. Yazar, asıl meselenin hata yapmak değil, hatanda ısrar etmek olduğunu aklıma kazıdı resmen.
DİSTOPİK BİR DÜNYA MASALI
YAZAR: ZERRİN GAMSIZKAN
YAYINEVİ: THESEUS YAYINEVİ
SAYFA SAYISI: 385
Merhabalar...
Bugün @theseusyayinevi çıkan #distopikbirdünyamasalı kitabı ile geldim.
Yazarın kalemini çok beğendim, kitap gerçekten de masalsı bir yolculuğa çıkarıyor okurları. Kitapta bizi sıcacık büyükanne ve torun ilişkisi bekliyor.
Gelelim kitabın konusuna;
Öğretmenleri bir masal yazmalarını işten torunu, büyükannesinden yardım ister. Fakat büyükannnenin 'masal' kelimesini duyması ile yüz ifadesi birden değişir. Torununa bu konuda yardımcı olamayacağını söyler.
Bunu duyan küçük kız dayanamaz ve büyükannesinin yazdığı fakat yarım bıraktığı bir kitabı olduğunu, o deftere tesadüfen ulaştığını ve merakına yenik düşerek ilk sayfalarını okuduğunu ve çok beğendiğini söyler.
Büyükanne ise eşyalarını karıştırmış olmasına az da olsa kızar. Küçük kız ısrar ile o kitabın devamını yazmasını ister ve büyükannesine bunun için ısrar eder.
Peki sizce büyükanne bunu kabul edecek mi?
Sizce büyükanne neden 'masal' konusunda böyle bir tepki vererek tedirgin oldu?
#reklam değil #bookstagramtürkiye #kitaptanıtımı #kitapyorumu
Merhaba bugün sizlere hem çok severek hem de hüzünlenerek okuduğum bir kitapla geldim.
Daha önce kalemi ile tanışmış olduğum sevgili @av.zekeriyacetin nin yeni kitabı "KİMSESİZLER COĞRAFYASI " kitabi
Kitap anlatıcımız 6 subat depremi sırasında Hatay İskenderun'da yaşayan kuzeni Ferit'i bulabilmek için soluğu güç bela İskenderun'da alır.
Kuzeninin adresini bulmak ne mümkün .
Etrafta sağlam bina kalmamış. Hangisi Ferit'in yaşadığı bina belli değil.
Herkes enkaz altında kalan ailesini bulma derdine düşmüş. Yardım yok ekipman yok.
Cenazesi olanların feryatları yeri göğü inletiyor.
Anlatıcımız kuzeninden ümidini kesmiş olsa da yine de beklemekte ısrar ediyor.
Derken kalabalık arasında biri gözüne çarpıyor.
Eşi ve kızı enkaz altında kalmış,kendisi de enkazdaki bir çatlatan çıkabilmiş biri Ali.
Ferit'le aynı binada oturuyorlarmış.
Ali aslında bir Iraklı.
Ailesini İran Irak savaşında çok kötü bir şekilde kaybetmiş.Onun gözlerinin önünde kurşuna dizmişler.
Tek ailesi eşi ve kızı idi.
Anlatıcımız Ali'nin kendini bırakmaması için yardımcı olmaya çalışıyor. Biliyor ki eğer esinin ve çocuğu yaşamıyor ise kendi de canına kıyacak.
Iskenderun'a yolunun nasıl düştüğünü soruyor.
Ali de tüm hayatını anlatmaya başlıyor.
Bir nebze acısını hafifletir belki diye.
Iranda bir çok kampa götürülüp durmuşlar Ali üç arkadaşını.
Kimi kampta güzel anıları olmuş kiminde kötü.
Ama bir türlü bir yere kök salamamışlar .
Kaçakçılık işine girmişler yakalanmışlar. Sınır dışı edilmişler.Iskence görmedikleri zamanlar nadirdir.
Daha çocuk denilecek yaşta başlarına gelmeyen kalmamış.
Ali nin yaşadıkları suan dunya üzerinde herhangi bir mültecinin yaşadıklarından farksız.
Kitap çoğu şeyi sorgulattı bana."Coğrafya Kaderdir." sözü o kadar doğru ki...
Ali'nin yaşamış oldukları,aidiyet duygusunu her an
