Allah’ım,
Bazen güçlü görünmek zorunda kalıyorum,
Oysa içimde ne fırtınalar kopuyor, sen biliyorsun.
Sustuğum her kelimeyi,
Yutkunduğum her acıyı sana emanet ediyorum.
Ne olur kalbimi hafiflet.
Kendimle savaşmak zorunda kalmadığım günler ver.
Kimseye belli etmediğim yorgunluklarıma
Sen şifa ol.
Ve beni…
Dünyaya değil, sana yakın kıl.
Âmin.
Sen hiç,
Geceye sarılıp sabahı bekledin mi?
Bir yokluğun soğukluğunda
İçini ısıtacak bir ses aradın mı?
Sen hiç,
Adı anılınca içini deler gibi acıtan birini susturdun mu içinde?
Gülmeyi unuttuğunda,
Aynaya bakıp sadece gözlerini suçladın mı?
Sen sensizliği ne bilirsin…
Cuma Bozkurt
12.06.2025 / GAZİANTEP