Kafka'nın okurken sıkan kitabı.
Kafka elbette çok önemli bir isim edebiyatta, çok çok önemli. Zaten nickim de onun bir kitabının karakterinden bir ad taşıyor nihayetinde. Ama ben Kafka'yı çok sevmiyorum. Kapalı anlatımı beni boğuyor ve bu kitapta bu tavan yaptı. Bu bir roman değil benim için, öykü de değil, bir anlatı bu. Kurgu yok, karakter yok, olay da yok. Kafka'nın toplum, insanlık bir de bence kapitalizm üzerine düşüncelerini okuyoruz. E bunu okuyacaksam şahsen bir makale olarak okumayı tercih ederdim. Hani Gibi'de Yılmaz diyordu ya bir sahnede ''Allah'ın dinlenme tesisinde bu neyin sembolizmi'' diye, işte aynen bunu dedirtti bana kitap. Bu kadar kapalı anlatıma, alegoriye bence gerek yok. Çok sıkıldım okurken. Ve işte bu kapalı anlarım bu -bana göre sünepe bir tavır- tavır yüzünden sevemiyorum ben Kafka'yı çok fazla.
Yalnız kitabın bir yerinde önemli bir şey söylüyor Kafka ki günümüzde bu bilince çok ihtiyacı var bu ülkenin. Pek çok köpek bir kemiği aynı anda ısırsa onu kırar ve içindeki iliği tamamen ortaya çıkarır gibi şu an atarak yazdığım bir yer var kitapta. Devamında aslında ısırmalarına gerek yok, bunu yapabileceklerini bilmeleri ve göstermeleri yeterli diyor. Ülkemize şöyle uyuyor; aslında illa seçim olmasına gerek yok bir şeylerin değişmesi için, halk bu gücün kendisinde olduğunu bir kez gösterebilse kolektif bir bilinçle bir şeyler değişir ülkede ama herkes kendi şahsi çıkarının peşinde ki bu tavır da Akp'nin teşviki ile bu kadar öne çıkan bir durum bence.