Benj
@isthatme
gitmek... varmak değil gitmek
Ştolts keder içinde avluyu geçerken şunları düşünmüştü: "Hayır, senin Andreyini unutmayacağım. Senin işin bitmiş İlya! Oblomovka'nın artık ıssız karanlıklardan kurtulduğu nu, onun da yavaş yavaş gün ışığına çıktığını sana söyleme ye gerek yok. Dört yıl sonra orada bir istasyon olacağını, köylülerin tren yolunda çalışacağını, buğdayın artık ırmağa kadar trenle taşınacağını... Okullar açılacağını, eğitimin ya yılacağını sana ne diye söylemeli? Hayır, yeni mutluluğun fecri seni telaşa düşürür, karanlığa alışmış gözlerini rahatsız eder. Fakat Andreyini senin gidemeyeceğin yere götürece ğim... Onunla beraber gençlik hülyalarımızı gerçekleştire ceğim."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen her şeyin birden değişmesinden, bitmesinden korkuyorum; niçin bilmiyorum. Bazen aklıma şu saçma dü şünce geliyor: Artık daha ne olabilir? Bu mutluluk... bütün bu hayat nedir? Sevinçler, kederler... tabiat... bütün bun lardan başka bir şeyler istiyorum. Hiçbir şey hoşuma git mez oluyor... Ah sevgilim, bütün bu budalalıklarımdan ba yağı utanıyorum... Benim kuruntularım bunlar... Üstünde durma... Bu haller gelip geçiyor, içim tekrar açılıyor, şim diki gibi
Ama ne yapsa bu hayal çıkmıyordu aklından. İlk zaman lar bu hayal gelecekte rastlayacağı meçhul bir kadına aitti. Fakat Olga büyüyüp de onda sadece açılan bir çiçeğin güzel liğini değil, hayat savaşına hazır bir kuvvet, bir anlaşma ye teneği de görünce hafızasında saklı kalan eski aşk hayali önüne çıktı ve Olga'nın şekline büründü; ve ona öyle geldi ki birbirlerine karşı besledikleri duygular, yapmacıklara, gü lünç gösterişlere dökülmeden, aradığı gerçek aşk olabilirdi
Delikanlı iken gençlik güçlerini içinde saklamış, hayatta erkenden anlamıştı ki insanın neşesi de, kudreti de bu taze kalan güçlerden doğar. Ruh bu gençlik kuvvetleriyle beslen dikçe hayatın karşısında gevşemez, gemisini her rüzgârda yürütür, hayatı bir yük olarak değil, bir vazife olarak görür. Ştolts insan kalbinin esrarlı kanunlarını derin bir merakla anlamaya çalışırdı. Yaşlanıp etrafa bakmaya başladığı za man kendiliğinden ya da bilinçli olarak güzelliğin hayal gü cü üzerinde nasıl bir etkisi olduğunu, izlenimlerin nasıl duy gu haline geldiğini, duyguların nasıl başlayıp nasıl geliştiğini görmüş, aşkın dünyayı Arkhimedes'in manivelası gibi oynat tığına inanmaya başlamıştı. Anlamıştı ki aşk, geniş, inkâr edilmez bir iyilik ve doğruluk kaynağı olduğu kadar, aşırılık ya da yanlış anlama halinde çirkinliklerin, sahteliklerin de kaynağıdır. İyi tarafı hangisi, kötü tarafı hangisi idi? İki ta raf birbirinden nerede ayrılıyordu
Masanın üstünden mektubu aldı ve bir yerini okudu: "Benim size anlatmak istediğim, duyduğunuz şeyin ger çek aşk değil, sadece bir aşk umudu olmasıdır. İçinizdeki bi linçsiz aşk ihtiyacı asıl gidasını bulamayınca, hararetsiz ve sahte bir alevle yandı. Bu çeşit ateşler kadınlarda bir çocuğa veya bir kadına gösterdikleri sevgide ya da nedensiz döktük leri gözyaşlarında, histeri bunalımlarında görülür... Ben baş tan size bunu açıkça söylemeliydim: Siz yanlış bir yoldasınız; (Stolts sesini bir aktör gibi yükselterek okuyordu.) Karşınız daki erkek, rüyanızda gördüğünüz adam değildir. Görecek siniz, bir gün o adam karşınıza çıkacak; o zaman kendinize geleceksiniz; işlediğiniz hatadan utanacak, bana kızacaksı nız."