Anadolu
Beşikler vermişim Nuh'a Salıncaklar, hamaklar, Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır, Anadoluyum ben, Tanıyor musun ? Utanırım, Utanırım fıkaralıktan, Ele, güne karşı çıplak... Üşür fidelerim, Harmanım kesat. Kardeşliğin, çalışmanın, Beraberliğin, Atom güllerinin katmer açtığı, Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, Kalmışım bir başıma, Bir başıma ve uzak. Biliyor musun ? Binlerce yıl sağılmışım, Korkunç atlılarıyla parçalamışlar Nazlı, seher-sabah uykularımı Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar, Haraç salmışlar üstüme. Ne İskender takmışım, Ne şah ne sultan Göçüp gitmişler, gölgesiz! Selam etmişim dostuma Ve dayatmışım... Görüyor musun ?
İçim isyan etti ama, gücüm yetmedi.
Reklam
astım isyan bayrağını gönderde durur
“ Geçdi, isyân ile ömrüm, neye hâlim varacak? Sızlıyor yaralı gönlüm, onu yokdur saracak. Mahşer yerinde, zebânîler elinden, yâ Rab! Eğer etmezsen, inâyet, beni kim kurtaracak ”
Din
Partizan
Koynunda çaresiz, çıplak isyan işaretleri taşıyan bir ergen cesedi. İsmet Özel
Şiir
Tanrıya isyan etmiyorum, sadece dünyasını beğenmiyorum.
Reklam
Reklam