“Sevmiyorum dememden bileceksin sevdiğimi,
Yaşamın iki yüzü olmasından gelir bu,
Söz bir kanattır sessizlikten gelen,
Soğuk değil midir ateşin bir yarısı…
Seviyorum işte,başlasın diye seni sevmek,
Sonsuzu yeniden başlatmak için,
Dahası hiç vazgeçmeyeyim diye;
Henüz sevdim diyemem bu yüzden de.
Seviyor ve sevmiyorum seni,
Tutar gibi ellerimden saadetin anahtarını,
Ve belirsiz mutsuz kaderi.
İki hayatlıdır aşkım seni severken,
Bu yüzden sevmediğin zamanda seviyorum seni,
Bu yüzden sevdiğim zaman da seviyorum.”
Bu kitabın neden bu kadar abartıldığını veyahut popüler olduğunu anlayabilmiş değilim. Bir aşk hikayesi değil adeta bir takıntının hikayesini okuyoruz burada. Çapkın bir yazara aşık olan sonra bu aşkı takıntıya evrilen ve kendi kendine karşılıksız bir şeyleri yaşayan bir kadın. Sonunun bu kadar trajedik bitmesi ise ayrı bir olaydı,bu kitabı okusanız da bir şey kazanmazsınız okumasanız da.