Benim hayat tarzımın en azından şöyle bir avantajı vardı, diğer insanlar eğlenceyi uzaklarda, toplumda veya tiyatroda aramak zorundayken, benim hayatım eğlencem olmuştu ve asla yeniliğini kaybetmedi. Çok perdelik ve sonu olmayan bir oyun gibiydi.
Mekanik aletlerle değil de, en derin uykumuzdan bile bizi rahat bırakmayan sonsuz bir şafak umuduyla yeniden uyanmayı ve kendimizi uyanık tutmayı öğrenmeliyiz. İnsanın bilinçli gayretiyle yaşamını yüceltme yeteneğinden daha teşvik edici bir şey bilmiyorum.