lily
@itslily
"I hope that one day you have the courage to run away from everything that makes you miserable."
14 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Düşünüyorum da, şu hayat dediğimiz şeyin ne hoş ödülleri vardı; şuna buna hınç duymak, kin beslemek ne kadar yersizdi ve dostluklar kurabilmek ve kafa dengi kişilerle birlikte olabilmek ne kadar gıpta edebilecek bir durumdu...
İnsan bir şeyleri başarmak istediğinde çok doğal olarak üç noktayı kavramalıdır. Ben bu ana kadar, ne kadar işi tamamlayabildim? Şu an hangi konumdayım? Bundan sonra ne yapmalıyım? İşte bunlar, temel sorulardır. Bu üç nokta elinden alınırsa, geriye korku, kendine güvensizlik ve bezginlik hissinden başka bir şey kalmaz. O an içinde bulunduğum durum tam olarak öyleydi. Teknik düzey o kadar önemli bir sorun değildir. Sorun insanın nereye kadar kendini kontrol edebileceğidir.
“Yorgunluğun yüreğinin içerisine girmesine izin verme” dedi kız. “Annem her zaman söylerdi. Yorgunluk insanın vücuduna hükmedebilir, ama yüreğim bana kalsın isterim, derdi.”
Sen Milena, şimdi meselenin ne olduğunu ya da daha önce kısmen ne olduğunu tam olarak anlamıyorsun, ben bile anlamıyorum, patlamanın şiddeti altında titriyorum, çektiğim acıdan aklımı kaçıracak gibi oluyorum, ama ne olduğunu ve ilerde ne olacağını bilmiyorum. Yalnızca yakında olacakları biliyorum: Sessizlik, karanlık, kabuğuna çekilme, bunları biliyorum ve itaat ediyorum, başka türlüsü gelmiyor elimden.
Sayfa 252 - İndigo Kitap Yayınevi
