"Şimdi neyim ben? Bir sıfır.Yarın ne olabilirim? Yarın, dirilip yeniden yaşamaya başlayabilirim! Tümüyle mahvolup gitmeden önce, içimdeki insanı bulabilirim!"
"Evet, kimi zaman en çılgın, görünüşte en olanaksız düşünce kafamiza öyle kuvvetle saplanir ki, en sonunda onun gerçekleşebileceğine inanırız...Dahası: Eğer bu düşünce şiddetli,tutkulu bir istekle baglantiliysa, en sonunda onu kaçınılmaz, zorunlu, önceden saptanmış, alnımıza yazılmış bir şey gibi, var olmaması, oluşamaması olanaksız bir şey gibi kabul ederiz! Belki burada daha fazla bir şey vardır: Bir önseziler bileşimi, isteği olağanüstü bir çabası, imgeleme yetisiyle kendi kendini zehirleme, ya da daha başka bir şey vardır, kim bilir..."
"Yararı dokunmak dediniz, değil mi? Ama zevk her zaman yararlıdır; bir sinek üzerinde bile olsa insan vahşice, sınırsız bir üstünlük duygusuna kapilabilir.Zorbalık insanın mayasında vardır, acı vermekten zevk duyar.Siz de acı çektirmekten korkunç bir zevk duruyorsunuz.Özellikle de bana!"