Mustafa Düzgün
@ivmeci
Dostluğun, birlikte bir serüveni yaşamanın, hoşnut olmanın, o gözle görülmeyen garip aydınlığı, o büyüleyici havası, bir kez daha sardı iki çocuğu da.
Reklam
“Hayat ancak sonunda ölüm olması nedeni ile anlamlıdır” görüşünün işlendiği bu kitap, yazarın ilk romanı olan “Akhilleus’un Şarkısı” tekrarına düşmekten kurtulamamış gözükmekte. Kahramanın anneye güvenli bağlanamaması sonucu oluşan değersizlik hissini ilk kitapta da benzer şekilde görürüz. Böylelikle, Freud’a göre hepimizin içinde bulunan “değersizlik hissi” ile bağlam kurma, kahramanı okuyucu tarafından özdeşleştirme sağlanmış olur. Her ne kadar etkili başlasa da, hikayenin ilerleyen bölümlerinde kahramanların derinleşememesinden dolayı beklenen okuma keyfini verememiştir. Çok satanlar listesinde olmasından mütevellit pek muhtemeldir ki yazar aynı tadda üçüncü bir eser ile çıkacaktır ama şimdiden okuma listemde olmayacağı açıktır.
Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzene sürünüp geçmesi gibi.
Prometheus’un kökler gibi derinlere inen sözleri bunca zamandır içimde bekliyordu.
“ Hepimiz elimizden geldiğince katlanıyoruz”
Reklam