Mustafa Düzgün
@ivmeci
En dayanamadıkları şeyse sessizlikti. Çünkü sessizlikte gerçek yaşantılarının nasıl olduğunun farkına varıp korkuya kapılıyor ve hemen gürültüye başlıyorlardı.
Reklam
Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor. Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor. O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gittikçe daha çok acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış olduğunu fark ediyorsun.Daha hızlı ve gayretli çalışıyorsun;sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. Ve cadde hala upuzun bir şekilde seni bekliyor.
“Sineklerin Tanrısı” alegori ve sembollerle anlatımı ile üzerine çokça tartışılabilecek derin ve katmanlı bir kitap. Çok farklı yönlerden ele alınabilir. Günün sonunda kaos-düzen ikilem/ikilisi ile bitmesi çok hoştu. Güzel kitap!
Peki bu benim sevdiğim, usandığım, hayatımdan bir kıl gibi çekip çıkardığım adam değil mi? Kovmadım mı onu? Fakat ne de olsa canım, nihayet!..
