- Wîîî! Hey Rêzanokê min. Delalê dilê diya xwe, şêrînê dilê bavê xwe, ezîzê ber dilê xelkê xwe, evîna dilê kezîzeran, merhema devê birînan, derdê dilê xemgînan, rêwiyê riya bêçûnan ...
Derdekî min heye. Ew derdê min pir giran e, bê derman e û dermanê wî nîne. Ez, ji bo çareserkirina wî derdê xwe ye ku îşev hatime vir! Jixwe tu tenê bi serê xwe nikarî bersîva min bidî.
Min seh kiriye ku Qoloyê Mirîxwir di şkefteke li wir de dijî. Lê pir hay ji xwe hebe, ew peyayekî pir bêbext e û ji mala bê bextan el Ji xelkê xwe re jî bêje, bila timî ava kaniya Zinêr vexwin. Mirov bi vexwarina wê ne pîr dibe û temenê jî pê dirêj dibin. De here îcar oxir û felekên te yên xêrê bin. Lê ha tu vê jî jibîr meke; dibe ku tu deh salan şûnde vegerî, dibe ku bîst salî şûnde... Her çiqasî tu dê pir zor û zehmetî bibînî jî, lê li wê gorê hewqas tu yê kêf û xweşî jî bibînî.
Dengên bênav/
Hin deng hene ku ne di bîranînê de ne, ne jî di xewnê de. Ew deng hene ku bi hêvîyek bi îroyek têne dil. Stran carinan ne ji bo bihîstinê ne, belkî ji bo hestkirinê ne
Kötüler, diye cevap verdi Jesrad, daima mutsuzdurlar. Onlar dünya üzerinde bulunan az sayıdaki adil insanı sınamaya yararlar. İyiliğin doğmasına vesile olmayan kötülük yoktur