"Bir halkı ortadan kaldırmak için belleğini yok etmekle işe başlanılır." diyordu Hübl. Kitaplarını, kültürlerini, tarihlerini yok ederler. Bir başkası onlara başka kitaplar yazar, bir başka kültür verir, bir başka tarih uydurur. Ve böylece halk yavaş yavaş ne olduğunu, daha önce ne olmuş olduğunu unutmaya başlar. Çevresindeki dünya da onu daha çabuk unutur."
Başkaları yaşarken yaşanılır mı? Goethe'nin bu sorusunda, yazarlık eyleminin bütün gizemi saklıdır. Kitaplar yazmasından ötürü insan kendini evrene dönüştürür ve bir evrenin özelliği tek oluşudur. Başka bir evrenin varlığı onun özünü tehdit eder.