Tarık Buğra Yüceler
@jacklivezhere
Bursa
Bursa
10 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Karanlık, oturmuş dur durak bilmeden örgü ören kadınların üzerine öylesine çökmüştü ki, henüz inşaatı tamamlanmamış bir yapıya kendilerini de örüyorlardı sanki; o inşaat tamamlandığında orada oturup örgü örebilecek ve kopan kelleleri sayabileceklerdi.
Çok sıcak bir gündü, meraklı ve maceraperest arayışlarını madamın yanındaki küçük yapış yapış bardaklara kadar vardıran küme halindeki sinekler ölüp ölüp bardağın dibine düşüyordu. Onların bu dünyadan göçüp gitmesi, gezintiye çıkmış olan diğer sinekler üzerinde hiç mi hiç etkili olmuyordu; onlarla aynı kaderi paylaşana dek -sanki fil ya da alakasız başka bir hayvanlarmış gibi- hiç istiflerini bozmadan, havalı havalı bakıyorlardı ölü sineklere. Düşününce, sineklerin pervasızlığı ne tuhaftı, belki de o sıcak yaz gününde saraydakiler de başlarına geleceklerden bir o kadar habersizlerdi.
"Sana bir sürü oyuncak bebek verseler ve kendi çıkarların için onları parçalara ayırıp yağmalamanı isteseler, sen gidip içlerinde en zengin ve en parlağını seçersin. Söylesene! Doğru değil mi?"
"Kesinlikle doğru madam."
"Doğru tabii. Sana uçamayan bir kuş sürüsü gösterseler ve yine kendi çıkarların için tüylerini yolmanı isteseler, en güzel tüylü kuşları seçersin. Öyle değil mi?"
"Doğrudur madam."
"O oyuncak bebekleri de, kuşları da bugün gördün işte," dedi Madam Defarge, elini onların en son görüldükleri yere doğru uzatarak, "haydi, şimdi eve git!"
"Bu ahmakların bir şey bildiği yok. Bunlar senin aldığın nefesten bile tiksinir, mümkün olsa, tek bir atları ya da köpekleri için, değil senin, senin gibi yüz tanesinin nefesini kesiverirler. Tek bildikleri senin onlara ne söylediğin; bırak da biraz daha kansınlar, nasılsa fazla sürmeyecek."
"Evet," diye cevap verdi Madam Defarge. "Yapacak çok işim var."
"Ne yapıyorsunuz madam?"
"Bir sürü şey."
"Mesela?"
"Mesela," dedi madam Defarge, "kefen."