Mert Koc
@jalopy15
Hasta değilim. Hasta olsaydım iyileşebilirdim. Ama yaradılışımda eksik bir şey var, bu da iyileşmiyor...
GİRESUN
70 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Nereye gitti bütün bunlar, niçin bu ateş söndü? Anlamıyorum. Başımdan öyle büyük felaketler, kasırgalar da geçmedi. Hiçbir şey kaybetmedim. Vicdanımda hiçbir leke yok, ayna gibi tertemiz, gururumu kıracak hiçbir şey olmadı. Tanrı bilir niçin hayatım böyle harcandı gitti. Oblomov bir ah çekip devam etti: — Biliyor musun Andrey, benim içimde ne yakıcı, ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı. Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın. Hayır, benim hayatım, sönmüş başladı. Tuhaf, fakat böyle. Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim.
Reklam
İnsanlar 'ülkesini sevme zorluğu' çekmektedirler. Ekonomik,
ahlaki ve siyasi çöküntü hem toplumsal bağları zayıflatarak
sıkıntılara karşı koyma gücünü kırmakta, hem de ciddi
bilişsel tahrifata yol açmaktadır.
Ülkenin buhranı
toplumun buhranı olur, toplumun
buhranı ailenin. Ve aile, gelenek
olduğu üzere, içinden en zayıf olanı
psikiyatri kliniklerine kurban verir.
Ömrün o büyük sırrını gör bir bak da
Bir tek kökü kalmış ağacın toprakta
Dünya ne kadar tatlı ki binlerce kişi
Kolsuz ve bacaksız yaşayıp durmakta.
Bilmem ki nasıl anlatsam;
Nasıl, nasıl, size derdimi!
Bir dert ki yürekler acısı,
Bir dert ki düşman başına.
Gönül yarası desem...
Değil!
Ekmek parası desem...
Değil!
Bir dert ki...
Dayanılır şey değil.
Reklam