VAKA DOSYASI NO: 11 | Buz Gibi Soğuk
Suç Mahalli: Wyoming'in dondurucu karlarının ortasında, akşam yemekleri masada bırakılmış ama tek bir insanın bile yaşamadığı hayalet tarikat kasabası: Juliet.
Kurbanlar/Kayıplar: Kasabadan aniden silinen onlarca insan ve karların arasında izi kaybedilen Dr. Maura Isles.
Soruşturma Ekibi: Arkadaşının öldüğüne dair gelen bir ihbarla yıkılan ama dondurucu soğuğa meydan okuyarak gerçeğin peşine düşen Dedektif Jane Rizzoli.
Edebi Dedektif Raporu:
Soğuk sadece bedeni değil, gerçeği de dondurur. Tess Gerritsen bu sekizinci dosyada bizi alışılmış Boston laboratuvarlarından ve adli tıp konforundan çıkarıp, medeniyetin tamamen bittiği, karlar altında kalmış klostrofobik bir kabusun ortasına bırakıyor. Buz Gibi Soğuk, serinin hayatta kalma (survival) ve psikolojik gerilim dozajı en yüksek halkalarından biri.
Hikaye, Maura’nın gözünden tam bir hayalet kasaba gizemiyle başlıyor. Evlerdeki tabaklarda çürüyen yemekler, garajlarda duran arabalar ama ortalıkta olmayan bir halk... Gerritsen, kapalı dini tarikatların karanlık yüzünü, körü körüne itaatin getirdiği tehlikeleri ve insan doğasının en ilkel korkularını kurguya muazzam yedirmiş. Jane’in Maura’yı bulmak için vahşi doğaya ve zamana karşı verdiği o çırpınış, ikilinin arasındaki dostluk bağının ne kadar köklü olduğunu bir kez daha kanıtlıyor.
Karar: Polisiye formülünün dışına çıkan, gizemli bir tarikat arka planıyla okuru sürekli paranoya içinde tutan, atmosferiyle kelimenin tam anlamıyla "buz gibi soğuk" hissettiren bir başyapıt.
Juliet kasabasının o sessiz ve terk edilmiş sokaklarındaki gizemi çözebilen oldu mu? Maura ve Jane'in bu dondurucu kış sınavı hakkındaki düşünceleriniz neler?
1 ayda sakin sakin okumam sanırım klasiklerin kadın yazarların dingin anlatımından kaynaklanıyor. Bu kitaptan günde birkaç sayfa okumak yavaşlamamı sağlıyordu hayatın telaşesi içinde.
Spoiler:
Jane ve Bingley’nin aşkı dönemin geleneksel aile yapısı gereği çok fazla uzadı diye düşünmekteyim. Sonunda kimsenin etkisinde kalmadan birleşebildiler. Mr. Darcy’nin küstah, gururlu tavırlarına karşı önyargılı davrandığını gören Elizabeth Bennet ise yelkenleri suya hemencecik indirdi. Fikirleri, Darcy’nin yaptığı iyilikler karşısında değişiverdi. Ancak birbirleri hakkında hiç de iyi düşünmüyorlardı. O yüzden bu iki karakterin ben uyumlu olacağını hiç sanmıyorum. Eğer kitap evlilikleri sonrası devam etseydi tabii :) Lydia’nın resmen kocaya kaçması ailede büyük yankı uyandırdı ve namus belasına eski İngiltere döneminde de şahitlik ediyoruz. Annelerinin dedikoducu ve hoppa yanını alan kız kardeşlere nazaran Jane ve Lizzy’nin ağırbaşlılığı babalarından geliyor diyebiliriz. Olay anlamında başka da bir şey olduğu söylenemez ama daha önce de söylediğim gibi kitabın sakin yapısı beni sanki evlerinin arkasındaki güzel manzaralı patikada serin bir yürüyüşe çıkarıyor
Reklam
Kaderin ÇıkmazıEdebiyat & Roman
Bu roman, evliliğin sadece bir toplumsal norm olarak değil, bireyin özgürlüğü ve mutluluğu üzerindeki kalıcı etkileri açısından da sorgulanmasını sağlıyor. Baş karakterin evliliğini bir kaçış ve aynı zamanda bir hapsediş olarak deneyimlemesi, bugünün okuyucusuna da evlilik kararının ne kadar ciddi bir adım olduğunu hatırlatıyor. Yavaş temposuna rağmen Brontë, karakterin psikolojik karmaşasını ve toplumsal baskılara karşı verdiği mücadeleyi, hem sade hem de derin bir dille aktarıyor. Bu yüzden, her ne kadar şahsen bende büyük bir coşku uyandırmasa da romanın evlilik ve bireysel kimlik üzerine düşüncelerini hala oldukça güçlü buluyorum.
VAKA DOSYASI NO: 10 | Ruh Koleksiyoncusu
Suç Mahalli: Tarihin tozlu kokusuyla harmanlanmış Crispin Müzesi'nin karanlık dehlizleri ve otopsi masası.
Kurban: 2000 yıllık bir mumya olduğu sanılan, ancak bacağındaki kurşunla modern bir cinayete kurban gittiği anlaşılan "Bayan X".
Şüpheliler: Kurbanlarını antik ritüellerle mumyalayan, küçültülmüş insan kafaları (tsantsa) üreten ve onları birer "anıt" gibi saklayan dahi bir Arkeoloji Katili.
Edebi Dedektif Raporu:
Geçmişin hayaletleri bazen kumların altından değil, modern bir adli tıp laboratuvarından çıkıp gelir. Tess Gerritsen bu yedinci dosyada adli tıp bilimi ile arkeolojiyi kusursuz bir düğümle birbirine bağlıyor. Ruh Koleksiyoncusu, yazarın kurgusal zekasının ne kadar esnek ve sınır tanımaz olduğunu kanıtlayan muazzam bir macera.
Bir cesedi sadece öldürmekle kalmayıp onu zamana meydan okuyacak şekilde mumyalamak, katilin kurbanlarına duyduğu o hastalıklı sahiplenme arzusunu gözler önüne seriyor. Dedektif Jane Rizzoli katilin peşinde sokakları altüst ederken, Maura Isles antik ölüm geleneklerini ve taksonomi detaylarını inceleyerek adeta tarihin içinde bir iz sürücüye dönüşüyor. Arkeolog Josephine Pulcillo'nun karanlık geçmişinin de davanın merkezine oturmasıyla hikaye tam bir kapalı oda bilmecesine evriliyor.
Karar: Tarih, antropoloji ve saf dehşetin muazzam bir birleşimi. Adli tıp detaylarının bu denli özgün bir konseptle (mumyalama ritüelleri) işlenmesi seriye bambaşka bir soluk getirmiş.
Kurbanlarını birer müze eseri gibi saklayan bir seri katil profili... Sizce de serinin en ürkütücü düşmanlarından biri değil mi? Kitabın o tomografi sahnesindeki ters köşesini okurken ne hissettiniz?
Tüm zamanların en iyi 100 roman listesinde geçen benim de yazardan okuduğum ikinci kitap olan Geniş Geniş Bir Deniz Pınar Kür’ün önsözü ve muazzam çevirisi ile güzel ve derin bir okuma yolculuğu oldu…
Jane Eyre kitabındaki(maalesef ben okumadığım için bilmiyorum)çatı katındaki deli kadın Bertha’nın merkeze alındığı 1840’lar da Batı Hint Adalarında geçen Jamaika,İngiltere de yeni özgürleşen kölelerin arasındaki diyalogların ağırlıklı olduğu zengin bir dili,derin bir konusu olan çok özel bir kitaptı Geniş Geniş Bir Deniz…
Üç bölümden oluşan kitap da ilk bölümde Antonietta karakterinin ağzından olayları dinleyen okuyucu ikinci bölümde kocasının ağzında olayları dinlerken üçüncü bölümde Viktorya Döneminin katılığı,bir kadının hayallerinin yer bir olup nasıl bir sona sürüklendiğine şahit olur…
Ağız özelliklerinin yoğun olmasından dolayı okumak da zorlansam dahi yazarın bu kitabı 70 yaşında yazdığını ve hem bir kadının hazin sonunu hem de sömürgeciliğin perde arkasını kaleme aldığını düşününce büyük bir hayranlık duyarak kitabı bitirdim…
Gurur ve önyargı, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; insanın kendini ve başkalarını algılama biçimini sorgulayan, ince bir sosyal eleştiri romanıdır.
Elizabeth Bennet ve Mr. Darcy üzerinden, yanlış ilk izlenimlerin ve gururun ilişkileri nasıl etkilediği gösterilir. Zamanla iki karakter de birbirini değil, kendi yanlış yargılarını fark eder ve değişir.
Jane Austen, sade ama güçlü bir anlatımla hem dönemin sosyal yapısını eleştirir hem de insan doğasına dair evrensel bir gerçek sunar: Gerçek anlayış, önyargılar kırıldığında başlar.
Reklam
Reklam