Ancak sevgi olmadığında ahlaka ihtiyaç duyarız; bu nedenle ona aşırı derecede ihtiyaç duyarız buyrulamayan ama buyuran bizdeki bu ideale (sevgi) uygun olarak davranmak için.
Bu, fiilî duygu olarak değil ama ideal olarak, edimlerimizde onlara kılavuzluk etmesi gereken ya da onlara gerçekten kılavuzluk eden sevgiyi taklit etmektir. Ahlak bir sevgi taklididir: Severmiş gibi yapmak söz konusudur. Elbette sevgi daha iyidir:
"Sevgi bir duygu işidir, istenç işi değil".
Oysa bir duygu dayatılamaz...
Kant şöyle yazar: "İstiyorum diye sevemem, mecbur olduğum için hiç sevemem; sonuç olarak sevmek ödevi saçmalıktır."