Javert'in aklından kesin bir iradenin de raydan çıkabileceği, bir ruhun yolunu şaşırabileceği, doğrusal bir hatta fırlatılmış karşı konulmaz doğruluğun ezilebileceği, Tanrı'ya çarparak parçalanabileceği geçiyordu.
.., Seine'e eğildikten sonra geri doğruldu ve doğrudan karanlıklara düştü; boğuk bir çalkantı duyuldu ve suyun altında gözden kaybolan bu karaltının çırpınışlarının tek tanığı geceydi.
Javert
Talihsiz bir tedbir, kıymetli bir zaman kaybı; Javert bütün bu hataları yaptı ama yine de gelmiş geçmiş hafiyelerin en bilgini, en usulünce davrananıydı.
Ona göre bir ast her zaman boyun eğmeli,itaat etmeli,tartışmaya girmekten kaçınmalı,bir üstüyle ters düştüğünde istifa etmeliydi.
Ama Tanrıya istifasını nasıl verecekti?
Javert'in aklından kesin bir iradenin de raydan çıkabileceği, bir ruhun yolunu şaşırabileceği, doğrusal bir hatta fırlatılmış karşı konulmaz doğruluğun ezilebileceği, Tanrı’ya çarparak parçalanabileceği geçiyordu.