Onu affettim, belki de yüz defa, hem de yalnızca bir bakışı, bir jesti, kafasını
yana atıverişi uğruna. Böyle zamanlarda ne yaparsa yapsın ona kızmak mümkün değilmiş gibi gelirdi bana. Ne yazık ki çoğu zaman tam da böyle anlarda saldırmayı seçerdi.
“Ve eğer güzellik dehşetin ta kendisiyse, o zaman arzu nedir?” dedi Julian. “Pek çok arzumuz olduğunu sanırız ama aslında tek bir arzumuz vardır. Nedir bu?”
“Yaşamak,” dedi Camilla. “Sonsuza dek yaşamak.”