2020 yılında, tam altı sene evvel kitaplığıma konuk ettiğim bu eserin sayfalarını aralamak bugüne nasip oldu. Kitap; Elon Musk, Jeff Bezos ve Richard Branson gibi isimlerin gökyüzünü fethetme arzularını, o devasa projelerin arkasındaki görünmez kırılma noktalarını ve geçtikleri çetin yolları derinlemesine işliyor. Kalemin sürükleyiciliği sayesinde zamanın nasıl geçtiğini anlamadım ve bu serüveni üç gün gibi kısa bir sürede nihayete erdirdim. Şüphesiz ki zihin açıcı ve sıra dışı bir okuma deneyimiydi; fakat kendi entelektüel ilgi alanlarımın sınırları düşünüldüğünde, bana biraz uzak bir liman olarak kaldı.
Bulut sermayesi, rantı adını verdiği internet ortamının çeşitli firmalarla nasıl tekelleştirildiğinden; Amazon, Facebook, İnstagram, X gibi platformlarda oluşan bulut sistemlerle kullanıcıların hiçbir karşılık olmaksızın sistem sahiplerine nasıl hizmet ettiğinden, verilerimizin nasıl depolandığından ve bunların nasıl ekonomik değerlere dönüştürüldüğünden bahsediyor. Özellikle Amazon gibi dijital pazarlarda tekno çarşılar kurularak Jeff Bezos adına nasıl çalışıldığı örneğiyle teknofeodalizmin ne olduğu örneklendiriliyor. Bu gibi kişiler hiçbir uğraşları olmadan, satılan malzemenin ortağı olmadan sistemi sağlamaları sebebiyle yüksek kârlar sağlıyor. Aynı zamanda ne satacağınıza kimden alacağınıza hangi standartlara sahip olacağınıza da karar veriyor.
Reklam
Yeni yılın ilk kitabını bitirdik.
@MertBasaran_inv ‘beyin ilk defa kitabını okuyorum, kendisini kabaca tanıyorum. Ve paraya bakış felsefesini az çok biliyordum. Bu kitapla birlikte iyice pekiştirdim. İnşAllah kendisiylede tanışma fırsatım olur. Çok beğenerek okudum kitabını, kitapta ; dünyada varlıklı insanların, varlık kalelerini nasıl inşaa ettiğini anlatan bir eser olmuş. Bu kitapta Vehbi Koç, Sakıp Sabancı, Jeff Bezos tan Angele Merkel’e kadar, bu insanların yatırım biyografilerini hap bilgi şeklinde kısa ve öz anlatmış, her birinin felsefesi aynı yola çıkıyor aslında fakat her birinden bambaşka tecrübeler öğrenebilirsiniz, hepsinin biyografisnden farklı şeyler öğrendim ve bol bol altını çizdim. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. En vurucu cümleler ise şunlardı;
“Bir gecede zengin olmak, yaklaşık on yıl sürer.”
-Jeff Bezos
“Başarılı olmak için büyük riskler almanız gerekir. Ama en büyük hata, hiç risk almamaktır.”
-Hamdi Ulukaya
“Ben sıfırdan gelmiş, Türkiye’nin en büyük holdingiyle ortak olmuş bir Anadolu çocuğuyum.”
-Fikret Öztürk
En çok Fikret beyin hikayesi beni çok etkiledi, toplumumuzda kalıplaşmış; “sen kimsin ki”, “rüya görme” gibi “küt” cümleleri kırıp, Opeti kurarak, Türkiye’nin en büyük holdingi( Koç Holding) ile bu firmayla ortaklık yapmış. Gerçekten, “başarı” inanıldığında, kaçınılmaz bir sonuç bence.
Bu paylaşım şiddetle okuma tavsiyesi içerir.
Herkese iyi günler dilerim.
Filistin Laboratuvarı
Antony Loewenstein ’ın
Filistin Laboratuvarı : İsrail İşgal Teknolojilerini Dünyaya Nasıl İhraç Ediyor? adlı kitabı, İsrail’in Filistin’deki işgal politikalarını ve bu politikaların küresel çapta nasıl bir endüstriyel ve teknolojik ihracata dönüştüğünü derinlemesine inceleyen çarpıcı bir eser.
Loewenstein, Avustralyalı Yahudi bir gazeteci olarak, hem kişisel deneyimlerini hem de uzun yıllara dayanan araştırmalarını kullanarak İsrail’in Filistin’i bir “test laboratuvarı” olarak nasıl kullandığını gözler önüne seriyor. Kitap, 2023’te Avustralya’nın prestijli Walkley Book Award ödülünü kazanarak uluslararası çapta dikkat çekmiştir.
Loewenstein, İsrail’in Batı Şeria ve Gazze’deki işgalinin, Filistinlileri kontrol etmek ve gözetlemek için geliştirdiği teknolojilerin denenmesi ve mükemmelleştirilmesi için bir laboratuvar işlevi gördüğünü savunuyor.
Kitap, İsrail’in askeri-endüstriyel kompleksinin, bu bölgelerde test edilen silahları ve gözetleme teknolojilerini küresel pazarlara nasıl ihraç ettiğini detaylandırıyor. Bu teknolojiler, Pegasus casus yazılımından (Jeff Bezos ve Cemal Kaşıkçı’nın telefonlarını hacklemek için kullanıldı), Burma ordusuna satılan ve Rohingya katliamında kullanılan silahlara, hatta Avrupa Birliği’nin Akdeniz’deki mültecileri izlemek için kullandığı insansız hava araçlarına kadar uzanıyor. Loewenstein, bu ihracatın yalnızca ekonomik bir faaliyet olmadığını, aynı zamanda alıcı ülkeleri Filistin’deki işgale sessiz kalarak suç ortağı haline getirdiğini öne sürüyor.
Kitap, İsrail’in işgal teknolojilerinin tarihsel gelişimini, özellikle Lübnan işgalinden (1980’ler) bu yana nasıl bir “satış noktası” haline geldiğini ele alıyor. Loewenstein, İsrail’in Filistinlilere yönelik gözetleme ve kontrol tekniklerinin (yüz tanıma sistemleri, dronlar, casus yazılımlar)Araştırma-İnceleme Tarih
Antony Loewenstein ’ın
Filistin Laboratuvarı : İsrail İşgal Teknolojilerini Dünyaya Nasıl İhraç Ediyor? adlı kitabı, İsrail’in Filistin’deki işgal politikalarını ve bu politikaların küresel çapta nasıl bir endüstriyel ve teknolojik ihracata dönüştüğünü derinlemesine inceleyen çarpıcı bir eser.
Loewenstein, Avustralyalı Yahudi bir gazeteci olarak, hem kişisel deneyimlerini hem de uzun yıllara dayanan araştırmalarını kullanarak İsrail’in Filistin’i bir “test laboratuvarı” olarak nasıl kullandığını gözler önüne seriyor. Kitap, 2023’te Avustralya’nın prestijli Walkley Book Award ödülünü kazanarak uluslararası çapta dikkat çekmiştir.
Loewenstein, İsrail’in Batı Şeria ve Gazze’deki işgalinin, Filistinlileri kontrol etmek ve gözetlemek için geliştirdiği teknolojilerin denenmesi ve mükemmelleştirilmesi için bir laboratuvar işlevi gördüğünü savunuyor.
Kitap, İsrail’in askeri-endüstriyel kompleksinin, bu bölgelerde test edilen silahları ve gözetleme teknolojilerini küresel pazarlara nasıl ihraç ettiğini detaylandırıyor. Bu teknolojiler, Pegasus casus yazılımından (Jeff Bezos ve Cemal Kaşıkçı’nın telefonlarını hacklemek için kullanıldı), Burma ordusuna satılan ve Rohingya katliamında kullanılan silahlara, hatta Avrupa Birliği’nin Akdeniz’deki mültecileri izlemek için kullandığı insansız hava araçlarına kadar uzanıyor. Loewenstein, bu ihracatın yalnızca ekonomik bir faaliyet olmadığını, aynı zamanda alıcı ülkeleri Filistin’deki işgale sessiz kalarak suç ortağı haline getirdiğini öne sürüyor.
Kitap, İsrail’in işgal teknolojilerinin tarihsel gelişimini, özellikle Lübnan işgalinden (1980’ler) bu yana nasıl bir “satış noktası” haline geldiğini ele alıyor. Loewenstein, İsrail’in Filistinlilere yönelik gözetleme ve kontrol tekniklerinin (yüz tanıma sistemleri, dronlar, casus yazılımlar)
Kitabı okurken bir 
Mariana Zapata kitabı mı okuyorum diye bol bol kendimi ve kitabı kontrol edip durdum. Peki ben niye böyle bir paranoyaya kapıldım;
Kitap yavaş ilerliyor,
Sayfaların çoğu kadın karakterin kendisiyle çekişmeli, dalga geçmeli bol iç sesiyle dolu,
Satrancı hem seviyor hem nefret ediyor, Kendini bir türlü yeterli göremiyor,
Ailesine karşı sorumlu ve sorunlu hissediyor,
Baba sorunu var,
Süper üper düper, delice sevdiği, sivri dilli, zeka küpü iki kız kardeşi var,
Satrancın bir numarasıyla güya çekişmeli ama aslında kadına yönelik bol destekli, hafif ve yavaş ilerleyen bir romantizim var,...
bana fazlasıyla 
Lukov’dan Sevgiler kitabını anımsattı. Bilemiyorum belki de benim nöronlarım hatasıdır.
Neyse, kitapta yeni nesile yönelik o kadar çok tuş vardı ki, Alicim hiç acımamış hepsine basmışta basmış. TikTok, OnlyFans, Riverdale, AO3, Discord, Jeff Bezos, Meghan Markle, Timothée Chalamet ve Cole Sprouse, lgbt, BTS, Jungkook..... çoğuna güldüm ama hepsinin bir arada ve tekrar tekrar olması biraz fazla değil miydi sanki.
Kitabı çok hızlı okuyup bitirdim o konuda sıkıntı yok, akıp gidiyor ama Ali den beklediğim keyifi, eğlenceyi ve romantizmi bu kitaptan yeterince alamadığım kesin. Mal ın varlığı kitapta o kadar baskındı ki Nolanın varlığı hiç hissedilemedi. Zaten toplasan beraber geçirilen altı yedi sahneleri vardı herhalde. Malın biseksüelliği ve daldan dala konmasının üstünde de bu kadar net ve fazlasıyla durulmasıda biraz canımı sıktı açıkcası. Onun yerine Nolan la geçen sayfalar yazsaymış yada sonunu daha açık ve net bitirseymiş daha iyi olurdu bence.
Sevdiğim şeylerde oldu tabi ki,
Satranç büyükustalarından birinin Defne Bubikoğlu diye bir Türk karakter olmasına ba-yıl-dım, Gülşen Bubikoğlunun neyi acaba diye takıldım ama olsundu.:)
Darcy e bayıldım, her konuşmasına her
Mariana Zapata kitabı mı okuyorum diye bol bol kendimi ve kitabı kontrol edip durdum. Peki ben niye böyle bir paranoyaya kapıldım;
Kitap yavaş ilerliyor,
Sayfaların çoğu kadın karakterin kendisiyle çekişmeli, dalga geçmeli bol iç sesiyle dolu,
Satrancı hem seviyor hem nefret ediyor, Kendini bir türlü yeterli göremiyor,
Ailesine karşı sorumlu ve sorunlu hissediyor,
Baba sorunu var,
Süper üper düper, delice sevdiği, sivri dilli, zeka küpü iki kız kardeşi var,
Satrancın bir numarasıyla güya çekişmeli ama aslında kadına yönelik bol destekli, hafif ve yavaş ilerleyen bir romantizim var,...
bana fazlasıyla Lukov’dan Sevgiler kitabını anımsattı. Bilemiyorum belki de benim nöronlarım hatasıdır.
Neyse, kitapta yeni nesile yönelik o kadar çok tuş vardı ki, Alicim hiç acımamış hepsine basmışta basmış. TikTok, OnlyFans, Riverdale, AO3, Discord, Jeff Bezos, Meghan Markle, Timothée Chalamet ve Cole Sprouse, lgbt, BTS, Jungkook..... çoğuna güldüm ama hepsinin bir arada ve tekrar tekrar olması biraz fazla değil miydi sanki.
Kitabı çok hızlı okuyup bitirdim o konuda sıkıntı yok, akıp gidiyor ama Ali den beklediğim keyifi, eğlenceyi ve romantizmi bu kitaptan yeterince alamadığım kesin. Mal ın varlığı kitapta o kadar baskındı ki Nolanın varlığı hiç hissedilemedi. Zaten toplasan beraber geçirilen altı yedi sahneleri vardı herhalde. Malın biseksüelliği ve daldan dala konmasının üstünde de bu kadar net ve fazlasıyla durulmasıda biraz canımı sıktı açıkcası. Onun yerine Nolan la geçen sayfalar yazsaymış yada sonunu daha açık ve net bitirseymiş daha iyi olurdu bence.
Sevdiğim şeylerde oldu tabi ki,
Satranç büyükustalarından birinin Defne Bubikoğlu diye bir Türk karakter olmasına ba-yıl-dım, Gülşen Bubikoğlunun neyi acaba diye takıldım ama olsundu.:)
Darcy e bayıldım, her konuşmasına her
Kısa ömürlü işlerin revaçta olduğu çağımızda, nasıl uzun soluklu projelere imza atılabileceğini çeşitli taktiklerle, anekdotlarla, fikirlerle ve yaşanmış örnek olaylarla destekleyerek anlatıyor.
Kitaptan 3 bölüm paylaşacağım. Genel hatlarıyla önerebileceğim bir kitap.
-----
Ölümsüz Satış Rekortmeni kitabında, etkisi uzun vadeli olacak işler için bahsedilen önerilerden bazıları:
Birçok şeyi feda etmeye hazır olun. George Orwell kitap yazmayı "acı verici bir hastalıkla boğuşmak", Elon Musk da bir şirket kurmayı "cam yemek ve gözlerinizi ölümün boşluğuna dikmek" olarak tanımlamış.
Bunun kısa mesafe koşusu değil, maraton olduğunu unutmayın. Sanat, bitiş çizgisini geçtiğinizde boynunuza madalya takılması yerine, gönüllerin sizi omuzlarınızdan yakalayarak yeni bir koşu için tekrar başlangıç noktasına götürdüğü bir maratona benzer.
Sabırlı olun. Yaşayan, dünyayı değiştiren ve on yıllar boyunca değiştirmeye devam eden bir şey yaratmak sadece ustalığa hürmet, mecraya saygı değil, aynı zamanda sürece sabır gerektirir.
Amazon'un kurucusu Jeff Bezos'ın dediği gibi: "Değişmeyen şeylere odaklanın." Güncel olayların ölümsüz boyutlarına kafa yorun.
Sanat aceleye gelmez. Kendi yolunu bulmasına izin vermelisiniz. Esere özgürlük tanınmalıdır; yapılacaklar listesindeki koştura koştura tamamlanacak, işaretlenerek bir sonraki maddeye geçilecek işlerden değildir.
-----
Yazar, kendi projeleri için kullandığı bir egzersizden bahsediyor.
"Bir Cümle, Bir Paragraf, Bir Sayfa" adını veriyor bu egzersize.
Uygulamanızın web sayfasını ya da beta versiyonunu ya da kitap taslağınızı bir kenara bırakın ve elinize boş bir kağıt alın ya da yeni Word belgesi açın.
Ardından, yeni bir bakış açısıyla projenizin nasıl bir şey olmasını beklediğinizi
* Bir cümleyle
* Bir paragrafta
* Bir
Reklam
Reklam