Kamptaki en zeki kızla çıkmanın en kötü yanı da buydu: Bir şeyler öğreniyordunuz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Şey... Bu yaratık evcilleştirilmiş mi?" diye sordu Frank.
At öfkeyle kişnedi.
"Sanmam," dedi Percy. "Az önce, 'Seni toynaklarımla yere devirip çiğneyeceğim, küçük Çinli Kanadalı bebek suratlı çocuk,' dedi."
"At dili mi biliyorsun?" diye sordu Hazel.
"Bebek suratlı mı?" dedi Frank.
Dakota geğirip kadehini salladı. "Eee," dedi. "Kutlama Percy'sine hoş geldin Parti." Suratını ekşitti. "Parti, Percy. Amaan, her neyse, işte!"
Leo başını iki yana salladı. "Gaia mı? O, Toprak Ana değil miydi? Ne bileyim, saçlarında çiçekler, etrafında uçuşan kuşlar, çamaşırlarını yıkayan geyikleri ve tavşanları olması gerekmiyor mu?"
"Leo, o dediğin Pamuk Prenses," dedi Piper.
Keyfi yerinde olan tek kişi Koç Hedge'di. Sürekli kaygan basamaklardan aşağı düşüyor, sonra hiçbir şey olmamış gibi tekrar yukarı çıkmaya çalışıyordu. "Kımıldayın biraz muhallebi çocukları! Geriye sadece birkaç bin basamak kaldı!"