Yunus
@jonahTR
Şu anda okuduğu kitap
Karşılık göreceğimi umut edemezdim, zaten bunu düşünmüyordum: Karşılık görmesem de ruhum mutluluk doluydu. Ruhumu sevinçle dolduran aşk duygusunun üstüne daha büyük bir mutluluk dilemek ve bu duygunun hiç bitmemesinden başka bir şey istemek mümkün müydü bilmiyordum. Ben böyle de iyiydim. Yüreğim bir güvercin gibi çırpınıyor, kanım sürekli yüreğime hücum ediyor ve ağlamak istiyordum.
Reklam
Utangaç insanların ızdırabı, haklarında oluşan düşünceyi bilmemekten kaynaklanır; bu düşünce -ne olursa olsun- açıkça ifade edilir edilmez ızdırap sona erer.
Utangaçlık duygusunu yaşayanlar bu duygunun zamanla doğru orantılı olduğunu, kararlılıktaysa tam tersinin yaşandığını bilirler; yani bu durum uzadıkça utangaçlık duygusu aşılmaz hale gelir, kararlılıksa gittikçe azalır.
Çocuklukta sahip olduğum bu tazelik, bu kaygısızlık, bu sevilme isteği ve inanma gücü başka bir zaman geri gelir mi? İki güzel erdemin, tertemiz neşenin ve sınırsız sevilme isteğinin yaşamdaki tek arzu, tek itici güç olduğu bu dönemden daha iyi bir dönem olabilir mi?
Çocukken büyüklere benzemeye çalışırken, çocukluktan çıktıktan sonra çocuklara benzemek istemem ne kadar garip bir şey.
Reklam