Sümeyye Kına
@jonat_
You live only once !
instagram: @_hiamnobody
"Sen ve ben dikiş makineleriyiz. Elimizden ne geliyorsa yapmalıyız, çabalamalıyız. Goblen kumaş üretemediğimiz için bizi kınayan düşüncesizleri hiçbir şekilde umursamamalıyız."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"O halde kayadan yapılmış makinenin çok az şey yapabiliyor olması onun kişisel kusuru sayılmaz değil mi ?"
"–Yıllar geçtikten sonra düşünüyorum da acaba amacımız gerçekten neydi. Sanırım cevabını bilsem muhtemelen pes ederim. Bir cevap her zaman arayışın sonudur. Belki de varoluşumuzun yalnızlığı ile ıstırap çekiyoruzdur, doğanın hilkat garibesi olduğumuz fikriyle, türümüzün tek örneği olmakla. Ya da belki orada hiç kimsenin olmadığını kanıtlamaya çalışıyoruzdur, böylece ayrıcalıklı konumumuza kurulabiliriz. Sen neden yunusları ve balinaları araştırıyorsun ?
–Sadece... ilgimi çekiyorlar.
Ama bu tamamen doğru değil, diye düşündü Anawak. İlgiden fazlasıydı. Peki neyi arıyordu?
Crowe haklıydı. İkisi benzer şeyler yapıyorlardı; sinyalleri dinleyip cevapları bulmayı umuyorlardı. İkisi de insan dışında bir akıllı yaşamın varlığına derin bir özlem duyuyordu.
Kadın, Anawak'ın ne düşündüğünü anlamış gibi görünüyordu.
Kendimizi aldatmayalım, dedi.
–Başka akıllı yaşam formları ile gerçekten ilgilenmiyoruz. Onların varlığının bizim için ne anlama geldiğini bilmek istiyoruz.
Arkasına yaslanıp gülümsedi.
–Sanırım sadece bir anlam arıyoruz. "
"Ama işte mesele bu. İşinize yarayacağımı düşünüyorsun. Ama ben, bana gerçekten ihtiyacı olanlar dışında kimsenin işine yaramak istemiyorum."
--İnsan gözlerini kapamadıkça kendi özünü tam doğrulukla tespit edemez. Çamurdan cismimiz ışıkla iyi geçinse de sanki karanlık ruhlarımız için en doğru ortamdır.--
