Éomer
@jose_k
modern klasik.
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, Altay Cem Meriç’in islami ilimleri öğrenmek isteyenler için kendi tecrübelerine dayanarak verdiği tavsiyelerden oluşuyor. İslami ilimler dışında farklı alanlardaki çalışmalar için de (dil öğrenmek, sınav hazırlığı vb.) önerilerde bulunuyor. ACM’yi youtube kanalından takip eden biriyseniz kitabın üslubuna aşina olacaksınız çünkü ben çoğu kısmı okurken ACM sesinden bir youtube videosu izliyormuş gibi okudum. Fakat yazarı hiç izlememiş ve tanımıyorsanız anlatım dili size farklı gelebilir ve garipseyebilirsiniz -ki bu çok normal çünkü kullandığı dil bu tarz kitaplarda kullanılan alışılagelmiş basit ve düz bir dil değil.
Verdiği çalışma metodları ve tavsiyelerin dışında yer yer şahsi fikirlerini de sizinle paylaşıyor. Örneğin; kültür tarihi anlatısında batı dünyasının nasıl algı oluşturduğu, felsefe ve bilim alanlarında dine karşı geliştirilen olumsuz bakış açışı gibi. Yine videolarından takip edenlerin alışık olduğu bir durum olsa da yazar ile ilk kez bu kitap aracılığıyla tanışan birine kitabın anlatısı sürekli bu düşüncelerin anlatılmasıyla dağılıyormuş hissi verebilir.
Kitabı okurken sık sık onaylamadığınız fikir ve önermelerle karşılaşacaksınız ama bu çok normal çünkü kitap tamamen bireysel tecrübelere dayandığı için yazarın da dediği gibi her yöntem her mizaca uymayabilir, kendinize uygun olanı kendiniz bulmalısınız.
Kendini öğrenmeye adamış talebeler için hazırlanmış güzel bir rehber olduğunu düşünüyorum. Bilhassa islami ilimlere giriş yapmak isteyenler için harika bir metodoloji sunuyor. Öğrenmenin tutkusuyla yanıp tutuşanlara iyi okumalar diliyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çin’in Kültür Devrimi dönemlerinde yaşadığı sancılı değişimi ve kırsaldaki fakirliği en açık haliyle gözler önüne seren bir eser. Kitap, oldukça iç sıkıcı bir atmosfere sahip bu yüzden bir an önce bitirip vedalaşmak istedim. Sürekli fakirlik ve bitmek bilmeyen musibetler silsilesi baydıkça bayıyor. Edebi yönden başarısız sayılmasa da abartılan bir kitap olduğunu düşünüyorum.
"Ölüm diye bir şey yok. Yaşam ruhtur ve ruh da ölemez."Alıntı
Jack London'ın edebi meziyetlerini en iyi görebileceğiniz eserlerinden biri... Neresinden başlasam anlatmaya bilemiyorum çünkü bu kitabın anlattıklarını anlatmak için başka kitaplar yazmak gerek... Hani bazı kitapları bitirdiğinde artık eski sen değilsindir ve kendine gelmen ve okuduklarını sindirmen biraz zaman alır; bendeki etkisi böyle oldu tam olarak.
İçinde bolca insan ve toplum eleştirisi barındıran pesimist ve realist pasajlar görebileceğiniz fakat aynı zamanda umudun yitirilmemesi gerektiği, yaşama dört elle sarılmak ve vazgeçmemek gerektiği ve kadınların ne denli kutsal varlıklar hatta yaşamın tüm amacının "onlar" olduğunu anlatan optimist pasajlar ve övgüler de görebileceğiniz bir kitap.
Okurların çoğu Victor Hugo'nun "Bir İdam Mahkumunun Son Günü" kitabına benzetmekte haklı çünkü ana karakterimiz idam mahkumu bir Ziraat Profesörü; Standing(böyle bir eserde bir meslektaşla karşılaşmak her şeye rağmen güzeldi).
Standing, hapishanede karşılaştığı işkence ve tecritlerde bir süre sonra deli gömleği giydirildiği dönemlerde transa geçip zamanlar arası yolculuğa başlıyor ve bize insanlık tarihinin en ücra köşelerinin kapılarını aralıyor. Burada yazarın alışık olduğumuz müthiş hayal gücü ve çoğu eserinde gördüğümüz maceraperestliği kitabı oldukça akıcı kılıyor. Kendinizi ıssız adada tek başına yıllarca yaşam mücadelesi veren birinin hayata nasıl tutunduğunu hayretle izlerken bir anda İsa'nın çarmıha gerilişine tanıklık eden bir viking olarak buluyorsunuz. Gerçekten bu kitabı okumak başlı başına bir deneyim. Öyle harika cümleler vardı ki gereğinden fazla alıntı paylaşmak zorunda kaldım.
Kahramanımız, zamanlar arasında yolculuk yapmaya başlamasıyla birlikte madde ve ruh alemlerini birbirinden ayırt etmeye ve dünyanın/bedenin geçici bir istasyon olduğunu aslolanın
Bu konuda yazılmış en kötü kitaplardan biri olabilir.
Kitabın %80’i kendini tekrar eden birebir aynı cümlelerden oluşuyor. Başından sonuna kadar tamamını okuyabilen kimsenin olduğunu düşünmüyorum, ilk 20 sayfasını okusanız geriye kalan 200 sayfaya gerek kalmıyor. Herhalde bu kitabı bir lise öğrencisi ödev olarak hazırlasa öğretmeni geçer not vermezdi diye düşünüyorum.
Vakit kaybı.
Eski bir şeker fabrikası çalışanı olarak merakla aldığım ve okuduğum bir kitap oldu. Cumhuriyetin ilk dönemlerinde fabrika kuruluş aşamaları ve resmi belgelerden yapılan alıntılar gerçekten hoşuma gitti.
Kitap 2017’de yazılmış, kullandığı çoğu veri 2013-14 yıllarına ait. Bu yüzden güncelliğini yitirmiş birçok veri ve bilgi barındırıyor. Kaynak gösterilen birçok ifade olduğu gibi “zararlı olduğu biliniyor” şeklinde herhangi bir kaynak gösterilmeden genel, yuvarlak ifadeler de var.
Yine de yazarın derdini, anlatmak istediğini anlıyorsunuz. Çünkü verdiği mesaj çok açık ve net; şekerin her türevi zehirdir ve bağımlılık yapar.
Bir eleştirim de kitabın uzunluğuna olacak: 320 sayfada insanlık tarihini özetleyen yazarlar varken şekerin kısa serüvenini ve büyük zararlarını daha kısa ve öz anlatılabilirdi. Gereksiz bir uzunluğa sahip olduğundan sık sık kendini tekrara düşüyor ve bazı kısımlarda bilimsel bakış açısı ve profesyonel yazar anlatısı bir kenara bırakılıp kahvehane ağzıyla hükümet eleştirisi yapılmaya çalışılan kısmlar rahatsız ediciydi.
Şekere karşı farkındalık oluşması ve ne tükettiğimizi bilmemiz açısından okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. “Daha iyi yazılabilirdi” şerhini düşerek iyi okumalar diliyorum.
