On dokuzumda "cesaret" madalyası sahibi olmuştum. On dokuzumda saçlarım ağarmıştı. On dokuzumda girdiğim son muharebede kurşunun teki iki akciğerimi deldi, ikincisi iki omurumun arasından geçti. Bacaklarım felç oldu...Beni ölmüş kabul ettiler... Cepheden döndüğümde kız kardeşim bana vefat kağıdımı gösterdi...Gömmüşler beni meğerse...
Ben sadece kendi başıma geleni anımsıyorum. Kendi savaşımı. Etrafta bir sürü insan da olsa yalnızsın çünkü insan ölüm karşısında hep yalnızdır. Feci bir yalnızlık duyduğumu anımsıyorum.