Judeau
@judeau
1997
25 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Aşk MughalıEdebiyat
salman rüşdi kitaplarına başlangıcımı yaptığım bu kitap; alengirli kurgusu, yoğun betimlemeleri, derin tarihsel altyapısı ve insanı merakta bırakan anlatımıyla muhteşem bir eser.
15. yüzyıl sonları floransa, nino, il machia, ago adlı üç çocuk veba'nın kol gezdiği avrupa'da adamotu bitkisi bulmak için darağacını boylamış cesetlerin vücutlarındaki habaseti boşaltmasını bekliyorlar. lakin ormanda giriştikleri bu gizemli arayış nino'nun ailesinin veba yüzünden yok olmasıyla son buluyor ve nino'nun hikayesi böylece yazılmaya başlıyor. 15. yüzyılın başları doğu'nun floransa'sı herat, babür şah, herat'ı en büyük rakibi özbek şeybanî'ye kaybediyor. şeybanî canları karşılığında düşmanından kız kardeşleri hanzade begüm ve kara göz'ü rehin olarak yanına alıyor ve böylece kara göz'ün de kaderi kendi yolunu çiziyor.
16. yüzyıl sonları fetihpur sikri, elinde ingiltere kraliçesi elizabeth'in mektubunu taşıyan kendisine uccello/magor dell'amore/niccolo vespucci adlarını takan soytarı görünümlü gezgin bir genelevde iskelet adlı fahişeye hikayesini anlatıyor.
birbirlerinden oldukça bağımsız şekillerde başlayan bu üç hikaye niccolo'nun ekber şah'ın amcası olduğunu söylemesiyle çok daha işkilli bir hal alarak yüz yılı kapsayan babür ve floransa arasında mekik dokuyan bir aşk ve intikam hikayenin başlangıcı oluyor.
karmaşık kurgusu ve aşırı fazla olan yan karakter detayları okurken insanı yorsa bile ana hikayenin pürüzsüzlüğü her zaman asıl anlatılmak istenen şeyin zihinde kalmasını sağlıyor. sürekli olarak zaman atlamaları ile okuyucunun zihnin allak bullak ediliyor ancak araya sıkıştırılan küçük parçalar hikayenin sonuca ulaşmasından önce dikkatli okuyucunun zihninde anlatının tamamlanmasını sağlıyor. niccolo'nun kimin çocuğu olabileceği mevzusunda hiçbir zaman sonuca kendi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ya sev ya terket!?Gündem
aslında bahsi geçen her yöntemi farkında olmadan kullanıyoruz. özellikle politikacıların söylemlerini dinleyen biriyseniz kitabı okuyup hangi hileye başvurduğunu rahatça görebilirsiniz.
sempatinin binbir türlü haliFantastik
rüzgarın adı fantastik edebiyat içinde kurgu olarak okuyacağınız muhtemelen en ilginç kitaplardan birisi olacaktır. bu ilginçliğin temeli aslında kitabın bir anlatı olarak şekillenmiş olması. kote'nin yaralı halde hanına getirdiği devan lochees, tarihçi, onun efsaneleşmiş kvothe olduğunu anladığında hikayesinin yazmaya koyulur ve böylece kvothe anılarını anlattığı ilk günde elimizdeki kitap şekillenir.
böylece kitap içinde sıkça rastladığımız kvothe hakkındaki sözlü efsanelerin doğrudan birinci elden yazıya geçirilerek bir kaynak haline getirilişine tanık oluruz. lakin sayfalar aktıkça kvothe'nin zorluklardan her zaman başarılı şekilde kurtuluşu ve yaptığı yanlış davranışlardan her zaman mağdur olarak sıyrılması ilk kitabın sonunda bende "acaba kvothe salt bir şekilde anılarını anlatmaktan ziyade kendi menakıbnamesini mi oluşturuyor?" hissi bıraktı.
kitap içinde birkaç kez karşılaştığımız gibi kvothe kendi hakkında yanlış hikayelerin halk arasında dolaşmasından oldukça memnundur. buradan da anlayabileceğimiz gibi kitap daha ana unsurunu dahi okuyucuya net bir şekilde açıklamaktan kaçınıyor ve bu durumu anlatılan hikayelerin tamamında da deneyimleyeceğiz. işte böylece kitap kalınlığına rağmen okuyucuda merak duygusunu sürekli yüksek tutuyor.
kitabın diğer fantastik kitaplardan başka bir farkı oluşturduğu yetenek sistemi. bu duruma anime dünyasından bir örnek verirsek chainsaw man'i gösterebiliriz. chainsaw man'de de olduğu gibi yetenekler doğrudan dünyamız ile iç içe geçmiş şekilde ve yeteneklerin gücünü anime'de insanların o metadan korkusu belirlerken burada da oluşturduğu bağın saflığına göre güç kazanıyor. böylece şimdiye kadar fantastik evrenlerde karşılaşmadığımız ve hayal kurması oldukça eğlenceli bir yetenek sistemi olarak sempati ortaya çıkıyor.
kitap
kitap hakkında nasıl bir yorum yapmam gerektiğini bilemiyorum. okuması zahmetli olmasının yanında kavraması bir o kadar zahmetli bir kitap. tarihsiz anlatımı ve olayların zamanlarda sıçrayışı okuyucunun ana metni anlayabilmesini oldukça güçleştiriyor. lakin buna rağmen bildiğimiz bir gerçek var b. karakteri bir yahudi ve toplama kampında doğmuş. kitabı okudukça bu durumun b.'nin psikolojisi ve dünyaya bakışı üzerindeki etkisini görüyoruz ve nihayetinde bu karamsarlık hali b.'nin sonunu hazırlıyor.
kitaba judit'in dahli ile 70. sayfadan sonra başlayan serüven ise kitabın genel halinin tam zıttı konumunda. sayfa aralığını yuvarlayarak 70-90 olarak vereceğim. bu sayfalar arası ise gerçekten muhteşem bir anlatım var. b.'den geri kalan müsveddelerin takibi ve b., judit, keserü üçgenini okumak müthiş bir deneyimdi.
lakin bütün bunlara rağmen kitabı tam olarak sevdirtmeyen bir durum söz konusu.
Çok acıyan bir yerin var mı?
"Yok sanırım," dedim.
"Yalnızca ruhun biraz acıyor, değil mi?"
"Belki birazcık."
"Bırak kaybolup gitsin Trond," dedi. "Hiç dokunma. Hiçbir yerde işine yaramaz zaten."
Trond 15 yaşında babasıyla bu konuşmayı yaptığında babasının ruhunda attan düştüğü zamankinden daha derin bir acıya sebep olacağından habersizdi. Öyle ki anısı babasına ilk kez sarıldığı anı içeriyordu.
67 yaşına gelmiş Trond eşinin ölümüyle birlikte münzevi bir emeklilik hayatı yaşamak için Kuğu Gölü adını verdiği gölün kenarındaki küçük bir köye yerleşir. Yaşına göre oldukça dinç olan Trond zamanını buradaki evini düzenlemek ve köpeği Lyra ile dolaşarak geçirirken bir gece duyduğu sesler neticesinde dışarı çıkar ve komşusuyla karşılaşır.
Komşusu çocukken tanıdığı Jon'un kardeşi Lars'tır. Bu ilginç tesadüf bizi Trond'un babasıyla geçirdiği en iyi ve aynı zamanda ruhunu acıtıp bunu hiçbir zaman silemeyeceği o yaz aylarına götürür.
