Reşat Nuri Güntekin’in "Akşam Güneşi" sadece bir imkansız aşk hikayesi değil, aynı zamanda çok güçlü bir psikolojik portre.
Kitap, adaya yeni gelen bir doktorun gözünden, herkes tarafından sevilen çiftlik sahibi Nazmi’yi anlatarak başlıyor. Bir gece Nazmi doktora içini döküyor ve biz romanın yarısına kadar onun fırtınalı geçmişini, çapkınlıklarını, subaylık yıllarını dinliyoruz.
Ama o gamsız, hareketli adamın derinlerinde bambaşka bir hüzün var. Ne kadar amcası onu üstüne titreyerek büyütmüş olsa da; Nazmi anne babasız büyümenin getirdiği o ilk şefkatsizlik hissini, kalbinin bir köşesinden asla söküp atamamış bir adam.
Geçirdiği kalp hastalığı yüzünden mecburen durulup çiftliğe yerleştiğinde ve amcasının kızı Şükran’la evlenip sakin bir hayat kurduğunda her şey bitti sanıyor. Tam bu sırada hayatlarına amcasının torunu Jülide giriyor. Jülide öyle hayat dolu, öyle şen şakrak bir kız ki... Nazmi ondan ilk başta nefret etse de aslında onda kendi gençliğini, tam on yıl önceki o ele avuca sığmaz halini görüyor.
İşte her şey o zaman tepetaklak oluyor. Nazmi’nin Jülide’ye çekilmesi sadece bir aşk değil; ömrünün son demlerinde elinden kayıp giden hayata duyduğu o korkunç özlem aslında.
Reşat Nuri, ne aile bağlarını incitmek isteyen ne de kalbini susturabilen iki insanın çaresizliğini o kadar naif işlemiş ki...
Son sayfalarda, Nazmi'nin ömrünün son demlerinde doğan o akşam güneşinin hüzünlü ve buruk sıcaklığını siz de içinizde hissediyorsunuz.
Akıp gidiyor ama tam olarak hikayenin içinde değilim.
Duzah, ilk basta epey etkilendiğim bir kurgu çünkü her karakterin kendi hayatının başrolü olduğu gösterilmiş.
Yan karakterler figüran muamelesi görmüyor. Başka bir karakteri, sadece basrolun gördüğü kadarıyla görebiliyoruz ama gördüklerimizden ibaret olmadığı belli edilmiş.
Nasıl mı? İlk basta şu şekilde düşünmüştüm; kitaplar, her şeyi gerekli ayrıntılarla anlata anlata ilerleyenler ve başrolün o an yaptığı,gördüğü, düşündüğü şekliyle ilerleyenler olarak ikiye ayrılır. Bizim ki 2.oluyor yani hikayenin bir yerinden başlamış ve o andan itibaren bengi ne düşünürse ya da görürse biz de onu okuyoruz. Mesela, abisi uzaktaymış ama bengi onun nerede olduğu yada kaçtığı gerçeğini düşünmek yerine, onun hakkında sahneye göre değişen, daha farklı şeyler(geçmişten anılar vs) düşündüğü için ilk basta hayatta olup olmadığını bile anlamadık. Öyle bir konuşuyordu ki sanki ölmüş. Eh onu bırakıp gitmesi boyle bir etki bırakmış olabilir. Bilemiyorum, belki de bu yüzden bize hafiften ölü gibi gösterilmiştir.
Sonuç olarak her şeyi şak diye göstermiyor. Ne zaman karakterler o olaya, bilgiye denk düşerse, o zaman görüyorsun. Yan karakterler için de aynı şey söz konusu. Basroller biriyle yan yana gelirler ve sadece onların gördüğü kadarını görürüz ama arka planda o karakterin yaptığı birçok şey olduğu, o an ki rolünden ibaret olmadığı anlaşılır. Yazar işin bu kısmını iyi yapmış.
Artı olarak slow burn olmasına rağmen sıkmıyor çünkü karakterler 1.kitapta hep yan yana, 2.kitapta ise zaten ilişkileri sıkmayacak kadar ilerlediği ve gereksiz olaylara çok yer vermediği için sıkıntı olmuyor.
Özellikle incelendiğinde bir sürü sıkıntı çıkması ayrı mevzu. İşin uzmanı olmadığım için YouTube(Jülide müşerref ç.) incelemesinde bahsedilenleri pek fark etmedim ama şunu söyleyebilirim; hikaye, yazarin
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkese merhaba...
@yitikulkeyayin larından Yaprak Öz'ün kitabı #sobesiyahorkide. Yayın evinin ve yazarın okuduğum ilk kitabı. Okumaya karar vermemin sebebi ise @kitap_i_sevda (vesile olduğun için çok teşekkür ederim) bu kitaptan o kadar çok bahsetti, sevgisini hatta aşkını dile getirdi ki @yaprinka ya merak etmemek elde değildi. Siparişinde ki gecikmeyi, yazarın kitap göndermesini falan hepsini hatırlıyorum...
sonuç olarak "onca merak ettiğine değdi mi?" derseniz kesinlikle evet. Niye bitti diye hayıflandığım kitaplar arasına girdi. Anlaşılır dili, akıcı konusu, merak uyandıran, dahası ürperten kurgusu için teşekkür ediyorum Yaprak hanıma. Kitabı benden önce okuyan eşim, diğer kitaplarının siparişini vermiş bile.
Çok kısa konusuna değinmek istiyorum. Evlilik hayalleri kurarken terk edilen, hatıralarından uzaklaşarak yeni bir hayatın temellerini atmaya çalışan genç kızımız Jülide. Yaşadığı sorunlar yüzünden bastırdığı duyguları var Jülide'nin. Dibine kadar depresyondayken evini değiştiriyor ve orada tanıdığı insanlar resmen geriye kalan hayatını şekillendiriyor. Özellikle Paloma. Bu nasıl bir karakter Allah aşkına, nasıl o yaştaki hasta bir kadın yapabilir onun yaptıklarını? Nasıl bir hırs, nasıl bir intikamdır o öyle? Dehşet içinde okudum. Hatta bir ara "gerçek değildir, büyük ihtimalle geri dön, kıymet bil gibi şeylere bağlayacak 4.kat boş çıkacak" falan diye düşündüm ama gerçek oluşu aynı sayfaları tekrar okumamı sağladı. Bu karakter için ayrıca tebrik ediyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Merhaba kitapseverler. Tarık Tufan imzalı nefis bir kitapla günü karşılayalım mı? Jülide ve İshak... Birbirinden çok farklı ancak bir o kadar yakın hayatlar... Jülide ressam, İshak sıhhi su tesisatçısı. Jülide varlıklı, eğitimli bir ailenin kızı. İshak ise küçükken parçalanmış, yapbozun parçaları gibi bambaşka hayatlara sürüklenmiş bir ailenin çocuğu. İshak, evli ve 2 çocuklu. Jülide ise haksızlığa uğradığı bir aşkın mağduru. Her ikisi de ailesi tarafından öyle ya da böyle ihmale uğramış yetişkin insanlar. Onları ortak paydada buluşturan ise yaşadıkları hayattan ve o anda oldukları kişiden koşar adım kaçmak istemeleri. Onlar işbirliği yapıp kaçmaya çalışırken kendilerini bir anda köhne geçmişlerinin tam ortasına düşmüş buluyorlar. Travmalarıyla yüzleşmek zorunda bırakıyor kader onları. Hepimiz kendimizi hayatın bir köşesinde bir dönem kendi geçmişimizin üzerimizde bıraktığı izleri tahlil ederken buluruz. Düşeriz derin bir kuyunun içine. Nefessiz kalırız belki de. Ordan çıkmanın yollarını kah ağlayarak kah çırpınarak kah gülerek ararız. Bakalım Jülide ve İshak için geçmişin dehlizlerinden çıkış nasıl olacak? Keyifle okumanız dileğiyle.
Merhabalar dostlar
Geçen yıl okuduğum Bir Mimoza Masalı kitabının devam kitabı ,Kuzey Rüzgarı ile geldim bugün.
Ama ya kitap öyle bir yerde bitti ki çatlayacağım meraktan .Bi Kızılcık Şerbo finalinde böyle heyecanlandım bi de bu kitapta ..
Ilk kitapta Liza ve Poyrazın aşkıyla tanışmıştık. Onların ki lise yıllarında başlayan bir aşktı. Ama Liza nın ailesinde o zengin görünüşleri altında şeytanın Türkiye şubesi adeta .Liza yı amcasının oğluyla evlenmek üzere Almanya ya gönderiyorlar.
Aradan 10 yıl geçiyor ve Liza Turkiye ye geri dönüyor. Yanında kızı Talya ve can dostu Leyla ile birlikte. Rüzgarsa hep onu bekliyor .Mimoza oteli onun mabedi oluyor adeta ..
Ve gelelim bu kitaba.Çılgın aşıklar sevdalarına kaldıkları yerden devam ediyor ,Üstelik Talya da onlara katılıyor bu.sefer .Tek istekleri Liza nın ailesinden , geçmişte kalan sırlardan uzak durmak .Ama ne Liza nın annesi ,kibir abidesi Jülide Bozbeyli duruyor, ne de Yağızla Poyraz ın düşmanları.
Bir yandan da Leyla ile Yağız yakınlaşması başlıyor. En çok üzüldüklerim Özge ve Dogan oldu .Yağız a ilk kitapta gıcık olmuştum ama bu kitapta sevdim onu da .Talya ile Anıl ve Ezo da kitabın renkleri olmuş .
Zaten Liza ve Poyraz maşallah her buldukları yerde yılların acısını çıkardı adeta ..
Aile içi şiddet ,taciz ,özellikle sevgi göstermeyen anne -baba insanın hayatını nasıl etkiliyor ?Bu hikaye gözler önüne seriyor bunu ..
ilk kitabın sonunda da aynı şeyi yazmışım ama duygum aynı ..Çabuk ol lütfen Almina ...
Kitapla kalın dostlar...
Bir Mimoza Masalı - Kuzey Rüzgârı 
Almina
Bir Mimoza Masalı - Kuzey Rüzgârı Almina
İnsan bazen hayatını değiştirmek ister ama aslında değiştirmesi gereken yer, gittiği şehir değil içindeki kırıklıktır.
İki çocuk babası tesisatçı İshak, bir gün ansızın çocuklarını ve eşini bırakıp komşusu olan genç ressam Jülide ile kaçar. Ancak bu kaçış romantik bir hikayeden çok; iki kırık insanın geçmişleriyle sürüklendiği bir yolculuğa dönüşür.
Yol ilerledikçe Jülide ve İsak'ın bastırdığı acılar, suçlulukları ve eksiklikleri ortaya çıkıyor.
Jülide ve İsak yol boyunca aslında kendileriyle yüzleşirler. Yıllardan beri görmezden gelip kabul edemedikleri gerçeklerinin farkına varırlar.
Bu nedenle roman iç çatışmalarla ilerliyor.
Düşerken ; kaçış, geçmişle yüzleşme, aidiyetsizlik ve yaralı insanlar temasını merkeze alan güçlü bir psikolojik bir roman.
Roman ilk bakışta bir aşk hikâyesi gibi
görünse de aslında insanın kendi hayatından, seçimlerinden ve içindeki boşluktan kaçamayışını anlatıyor.
Kurgusu farklı , insan ruhunun derinliklerine hitap eden bu romanı sevdim.İsak'ın hikayesi bana daha çok dokundu diyebilirim.İyi okumalar...