Nisa

Nisa
@jupiterss
Her yerde mutluluğu aradım. Onu küçük bir kitabın okuduğum küçük bir köşesinde buldum.
"İyi ama savaş babamı niye rahat bırakmıyor?" "Çünkü baban vicdanlı bir adam."
Sayfa 20·Kitabı okuyor
İnsan ve Duygular
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bi erkeğin güzelliği zekâsından ibarettir sözü ne kadar doğru bir söz, işte bu gece Behiç Bey bütün söylediği sözlerle gözümde bir üstünlük kazanmış oldu. Onun önceden dikkat etmediğim her halinden sonradan bir başkalık hissediyor ve keşfediyorum. Boyun bağının rengine varıncaya kadar apayrı bir zarafeti var. Mesela kıyaslamak mümkün değil ya, Abdi nerede? Birisi senelerce ihtimam ve itinayla gelişmiş asil ve renkli bir çiçek, diğeriyle adi bir tarla otu... Birisi en ince, en şuh, en nazlı renkler ve kokularla ruhları ve bakışları çekiyor, öteki ise renksizliği, manasızlığı, yavanlığıyla benzerleri arasında kaybolan yabani bir bitki... Ne farklar, nasıl farklar var yarabbim... Bakışına, gülüşüne kadar, hatta fesinin şekline, rengine kadar, o kadar, o kadar başka ki...
Sayfa 34·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
"Daha önce hiç iki litrelik bir kola şişesini salladın mı?" Ağzımı açtım, sonra kapadım. "Evet" diye cevap verdim. Basın kaldırıp bana baktı. "Sen de öylesin işte. Şu anda. Şişe sensin. Ve dünya seni sallamaya devam ediyor. Yeni bir okula geçiyorsun; sallanıyorsun. Çocuklar seni öğle yemeğinde taciz ediyor; sallanıyorsun. Tehditkâr bir mesaj alıyorsun; sallanıyorsun. Baskı gitgide artıyor. Bir kısmını bir şekilde içinden atman gerektiğini hissediyorsun, yoksa patlayacaksın. O yüzden arada sırada kapağı azıcık açıyorsun. Basıncın bir kısmını dışarı atmak için. Okuldan kaçıyorsun. Annenle babanla bağırışıyorsun. Aynayı yumrukluyorsun." Omuz silkti. "Ama ne kadar dışa vursan da hayat seni sallamaya devam ediyor. Ve eninde sonunda, kapağı tamamen açıp bütün pislikle başa çıkamazsan, şişe patlar."
Sayfa 214 - Dr. Ann·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
"Söyleyeceklerim belki anlaşılmaz gelebilir ama" dedi, "güzelliğin bu derecesi içimde sevinçle birlikte bir acı duygusu yaratıyor. Belki de insan olmanın sınırlarının aşıldığını hissediyorum. Varoluşsal bir boşluğa düşüyorum. Insan böyle bir şeyi nasıl yaratabilir, nasıl yaratabilir? Tanrı'nın sesi bu!"
Sayfa 276·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular