“Bazen çok yoruluyorum,” dedi usulca. “Ama sonra hayatları boyunca yüzmeyi hiç bırakmayan balıkları ve hep yerlerinde duran dağları düşünüyorum. Bir de geri dönüşümümüzü…”
Yalnız kalmak bazen bir bahçe gibidir. Balçıktan duvarların arkasında saklı bir bahçe. Açık kahverengi duvarlara baktığında içerisinde sayısız güzelliklerin olduğunu hayal edemediğin bir bahçe. O renksizliğin ardında parlak ve benzersiz görüntülerin bulunduğu bir dünya var. Yaprakları bile görünmeyen ağaçlar. Sesi duyulmayan şırıl şırıl çeşmeler. Kokusu duvarlara saklanmış çiçekler. Ve bu güzellikleri görmek için cesur olmalısın. Kapıyı çalmaya cesaret Edip içeri girmelisin.