O yalnız anlarda güçlü olmak zorunda değilsindir. Yorulduğunu kabul edebilirsin, ağlayabilirsin, susabilirsin. Kendine sarılmayı öğrenirsin. Çünkü bazen insanı en iyi anlayan yine kendisidir.
“Kimliksizlikti insanı parazitleştiren, ben olmadan biz olabileceğini sanıp biat eden bakteri kitlelerine çeviren. Önüne konulan sorgusuz izleyen, aldığı ayakkabıyla, bindiği arabayla mutlu olabileceğini sanan, sanki hiç yaşamamış gibi ölen zavallı bir organizmaydı…
Henüz doğmamış bir şey nasıl yaşasındı?!”
“Tanrı, bana değiştirmeyeceğim şeyleri kabul etmem için dinginlik,
Değiştirebileceklerimi değiştirmem için cesaret,
Ve aralarındaki farkı anlamam için akıl verdi .”